Ze zijn voedzaam en lekker, je kunt ze puur eten, in gebak, in snoep, maar ook in gerechten. Geplet, gepeld of geroosterd: ze voegen altijd iets extra’s toe aan schotels met vis, kip of de groenten in een tajine.

De zoete amandel is erg calorierijk (575 cal per 100 gram). Ze bevat ook heel veel vet (50% olie en vetzuren). Men kan er dus beter niet mee overdrijven, zeker niet als ze wordt geserveerd in de vorm van amandelgebak (frangipane, marsepein…), want daar zit ook nog eens suiker in… Maar amandelen bezitten ook heel veel goede eigenschappen. Ze zitten boordevol vezels, vitamines en mineralen (magnesium, koper, fosfor, ijzer, zink, vitamine B2, vitamine E, foliumzuur, enz.). En tot slot leveren ze ook nog veel plantaardige eiwitten: 20 gram per 100 gram. Dat is bijna evenveel als vlees of een yoghurt. Ze zijn dus een waardevol voedingsmiddel voor vegetariërs.

De olie van de amandel wordt gebruikt in de cosmetica-industrie en in de dermatologie vanwege haar verzachtende en hydraterende eigenschappen. Ze bevat vermoedelijk ook hart beschermende eigenschappen, een misschien wat verrassend kenmerk voor een vrucht die zoveel olie bevat, maar het gaat hier wel om mono-onverzadigde vetzuren. Die zijn, in tegenstelling tot de verzadigde vetzuren, wel heel gezond. Amandelen bevatten ook veel fytosterolen en zijn dus goed ter bestrijding van cholesterol. Ze zijn ook rijk aan vitamine E, een antioxidant dat vrije radicalen afremt en daardoor een beschermende rol speelt tegen kanker en tegelijk het verouderingsproces vertraagt. Het hoge vezelgehalte van de amandel helpt de darmtransit normaliseren en geeft snel een verzadigingsgevoel.

Met bittere amandelen is het wel uitkijken. Deze vruchten komen van de wilde amandelboom en zijn erg bitter en zelfs giftig als men er veel van eet. De bittere amandel bevat cyaan-waterstof-zuur, een stof die in hoge dosissen dodelijk is. De vrucht wordt in een heel lichte dosis gebruikt voor patisserie en snoep vanwege haar heel typische smaak.