Bedankt voor uw aanmelding!

Ik vind dit echt heel erg dat u hier uw medewerking aan verleent! Een kind hoe moeilijk het ook is, blijft een kind van de ouders, in plaats van af te vragen waarom een kind zich verhoudt tot de situatie en het zwarte schaap is c.q. wordt, wordt het kind verstoten. en maar roepen naar de wereld hoe slecht zij zijn, terwijl we zelf daar even vanzelfsprekend aan meedoen. Jammer hoor, een kind is in liefde gemaakt het wordt jou kind, wij namen de verantwoording met alles er op en er aan! Blijf er te allen tijde in liefde naar kijken, wat er ook gebeurd.

goh weer wat geleerd! ik was een ongewenst kind dus erf ik niks ach wat jammer nou ,gelukkig zit ik er niet mee had toch al sinds mijn 18de geen contact met ouders en als ik al eens opbelde kreeg ik te horen dat madam zich geen moeder voelde voor mij maar nu lees ik dus ook dat ik niet geinformeerd wordt over eventuele overlijden ,weer een geruststelling meer voor mij ,want vreemd vond ik het wel dat ik ook niet geinformeerd werd over vaders overlijden 23jaa geleden ,daar ik inmiddels zelf met een overlijden van mijn man te maken had met erfenis gedoe! en dan merk je dat de liefde van een dochter in dit geval van mijn man dus ,ook alleen om geld ging!gelukkig hadden wij wel een testament sinds wij ons huis gekocht hadden ,en ik raad iedereen aan dit te doen!!!! kost wat ,maar minder gedoe vooral als er kinderen van 2 partijen in het geding zijn ,altijd strijd om goederen en gelden,waar men denkt recht op te hebben!!!!

he,he eindelyk iets dat makkelyk gaat in holland vroeger was je opa en [oma] nu is het geld,jammer

Ik vind het heel goed dat u hieraan uw medewerking verleent. Ouders hebben het recht om zelf te bepalen wat zij met hun - vaak zuurverdiende geld - willen doen.

Ik vind het heel goed dat u hieraan uw medewerking verleent. Ouders hebben het recht om zelf te bepalen wat zij met hun - vaak zuurverdiende geld - willen doen.

ja er goed van leven is mijn standpunt en ik hoef helemaal niks van mijn ouders te hebben het enige wat ik liver had gehad een beetje liefde en dat was schijnbaar te veel gevraagd ! ik heb niet om leven gevraagd dus en gelukkig heb ik mijn kinderen wel lief ook mijn kleinkinderen en die geef ik graag als ik wat over heb want anders gaat de belasting er mee schuiven heb ik al gemerkt toen mijn Jan overleed en dat is dus schandalig!

Het is net of jou verhaal, de mijn is. Maar me broers en zussen gun ik ook niet mijn erfsdeel.Ga er dan lekker van op vakantie. Of geef je eigen kinderen een exstaatje.Tis ook hun Opa en Oma.

Als een onterft kind in de Bijstand zit, kan de Bijstand eisen dat hij zijn legitieme deel opeist.

Geen geld, wel spullen.Wat een walgelijke manier van doen.
Wordt er wel bij stil gestaan dat een kind de lijdende factor kan zijn en niet de ouder?
De kosten die ik heb uitgegeven om van een getraumatiseerde jeugd, weer een redelijk stabiel persoon te worden, kan een erfenis niet eens bekostigen.
Dan heb ik het nog niet eens over de emotionele te korten.
Goed dat ik weet dat ik 5 jaar de tijd heb om het aan te vechten. Want zal ik zeker doen.

Geen geld, wel spullen.Wat een walgelijke manier van doen.
Wordt er wel bij stil gestaan dat een kind de lijdende factor kan zijn en niet de ouder?
De kosten die ik heb uitgegeven om van een getraumatiseerde jeugd, weer een redelijk stabiel persoon te worden, kan een erfenis niet eens bekostigen.
Dan heb ik het nog niet eens over de emotionele te korten.
Goed dat ik weet dat ik 5 jaar de tijd heb om het aan te vechten. Want zal ik zeker doen.

ik doe dat niet want dan gaan ze nog denken dat ik wat nodig heb ,nee denk dat alles naar mijn dierbare zus gaat ,want die weet heel veel dingen niet ,die ik ondertussen wel te weten ben gekomen ,en dat is gewoon triest meer kan ik e rniet van zeggen,maar daarom een kind gewoon weg te cijferen alsof het nooit bestaan heeft,nee daar kan ik geen woorden voor vinden dus ,sommige vrouwen hadden beter geen kinderen kunnen hebben!nee ik wil daar dus niks van aannemen dus

Geen geld, wel spullen.Wat een walgelijke manier van doen.Wordt er wel bij stil gestaan dat een kind de lijdende factor kan zijn en niet de ouder?De kosten die ik heb uitgegeven om van een getraumatiseerde jeugd, weer een redelijk stabiel persoon te worden, kan een erfenis niet eens bekostigen.Dan heb ik het nog niet eens over de emotionele te korten.Goed dat ik weet dat ik 5 jaar de tijd heb om het aan te vechten. Want zal ik zeker doen.ik doe dat niet want dan gaan ze nog denken dat ik wat nodig heb ,nee denk dat alles naar mijn dierbare zus gaat ,want die weet heel veel dingen niet ,die ik ondertussen wel te weten ben gekomen ,en dat is gewoon triest meer kan ik e rniet van zeggen,maar daarom een kind gewoon weg te cijferen alsof het nooit bestaan heeft,nee daar kan ik geen woorden voor vinden dus ,sommige vrouwen hadden beter geen kinderen kunnen hebben!nee ik wil daar dus niks van aannemen dus

Ik was dan niet onterfd, maar weigerde pertinent mijn erfdeel. Elende had ik al als erfdeel vanaf mijn derde mee gekregen Het geldelijk deel van het legaat heb ik wel geaccepteerd, niet de "spullen" die in dat legaat toegekend waren. Puur en alleen om het feit dat ik het mijn "biologische" zussen die me al jaren dood zwegen niet gunde. Omdat ikzelf niks van het "bloedgeld" wilde, heb ik het opgedeeld aan onze kinderen en de kattenopvang. Iedereen gelukkig dus.

Ik vind het goed dat men op de hoogte wordt gebracht van deze mogelijkheid. Jammer alleen dat er automatisch van wordt uitgegaan dat het kind niet deugt. Ik geef toe dat dat kán, maar is niet persé noodzakelijk. Mijn kind 42 jaar oud)kan niet met geld omgaan en zit diep in de schulden. Ook na door ons, zijn ouders, een paar keer te zijn geholpen, gaat het steeds weer mis, maar hulp en toezicht wil hij niet. Ik hou veel van mijn zoon en hij komt dikwijls bij mij thuis, maar toch heb ik hem onterfd. Ik heb het met hem besproken en uitgelegd waarom ik deze beslissing heb genomen. Ik heb ook verteld dat in plaats daarvan zijn kinderen zullen erven. Na mijn overlijden zullen zij hun erfdeel ontvangen als ze meerderjarig zijn. Tot die datum is er een executeur testamentair die het geld voor hen beheert zodat er niemand aan kan komen.

Zo`n reaktie komt hard aan. Wil je zoon niet geholpen worden bij Kwintus of Meerkanten omder begeleiding leren met geld om gaan.

Dat is triest Anneke-nn maar wel een "noodzakelijke" realiteit.Heel herkenbaar aangezien onze dochter van 34 hetzelfde probleem met geld heeft. Het enigste verschil is wel dat mijn man en ik door het gerecht de bewindvoering over haar hebben en zo haar erfdeel veilig konden stellen, zonder haar te hoeven onterven.

Ik vind het goed dat men op de hoogte wordt gebracht van deze mogelijkheid. Jammer alleen dat er automatisch van wordt uitgegaan dat het kind niet deugt. Ik geef toe dat dat kán, maar is niet persé noodzakelijk. Mijn kind 42 jaar oud)kan niet met geld omgaan en zit diep in de schulden. Ook na door ons, zijn ouders, een paar keer te zijn geholpen, gaat het steeds weer mis, maar hulp en toezicht wil hij niet. Ik hou veel van mijn zoon en hij komt dikwijls bij mij thuis, maar toch heb ik hem onterfd. Ik heb het met hem besproken en uitgelegd waarom ik deze beslissing heb genomen. Ik heb ook verteld dat in plaats daarvan zijn kinderen zullen erven. Na mijn overlijden zullen zij hun erfdeel ontvangen als ze meerderjarig zijn. Tot die datum is er een executeur testamentair die het geld voor hen beheert zodat er niemand aan kan komen.