Bedankt voor uw aanmelding!

in mijn mailtje heb ik al beschreven, hoe ik erover denk. Wij hebben gespaard en gesappeld voor ons huis en pensioentje.
Dus dat moet ons ook gegund zijn.

Ik kan mij ontzettend kwaad maken hierover.
Buiten dat we netto er erg op achteruit gaan blijven 'ze' zeggen rijke ouderen.
Mijn man en ik hadden een eenvoudige maar leuke baan (postbode en adm. medewerkster) wat geen vetpot was voor ons pensioen maar daar hebben we zelf voor gekozen zal ik maar zeggen.
Ik heb op de dag af 50 jaar gewerkt, mijn man ook en die werkt nu op zijn 70e nog altijd 1 dag om leuke dingen te kunnen doen.
Wij hebben beiden een klein pensioen, zitten daardoor ver onder de grens van 19.000 euro per jaar en betalen daardoor nu ruim 5.5 % meer per maand aan belasting en zorgverzekerings premie welke ook is verhoogd en niet zoals bij de werknemers door de werkgevers worden betaald.
Ook de zorgtoeslag die ik ontving is afgelopen omdat de 'grens' van het gezamelijk inkomen is verhoogd.
1 april krijg ik een pensioenkorting van 7% en dat betekent dat totaal genomen wij +/- 160 euro netto er op achteruit zijn gegaan.
Waar ik mij ook zo aan kan storen dat er altijd maar wordt gesproken over die koophuizen waar het geld in zit.
Wij hebben door omstandigheden geen eigen huis maar een HUURhuis. Waarom lees ik daar nooit iets over? Het gaat altijd alleen maar over ouderen die rijk zijn en een koophuis hebben.
Kortom, buiten de netto achteruitgang (dat is tot daar aan toe) maak ik mij dus ontzettend druk dat er evengoed wordt gesproken over 'de rijke ouderen'.
Het lijkt ook wel of mensen met een huurhuis nooit aan de bel trekken, het zijn vaak de huiseigenaren en de 'groot' verdieners die volop klagen en daar dan ook weer hun zin mee krijgen, dat hebben we kortgeleden nog kunnen zien met de zogenaamde nieuwe zorgverzekeringswet die in 2014 zou worden ingesteld maar door de 'schreeuwers' weer is ingetrokken.

belachelijk deze vooroordelen, niet iedereen heeft een koophuis en een goed pensioen, mijn man lag eruit met zijn 39 jaar en dus weinig pensioen opgebouwd. En ik heb 43 jaar gewerkt 28 uur per week maar kon geen pensioen opbouwen omdat ik te weinig uren maakte in de jaren. Daarbij komt dat wij een appeltje voor de dorst dachten te sparen,maar met Sprintplan van Eagon waren onze zuurverdiende bijmekaar gespaart geld helemaal verdwenen. Dus misschien ook verkeerde keuzes gemaakt. Maar wat moet je als je vals wordt voorgelicht. Moet met 1300 euro per maand netto rond komen.

Het is tegenwoordig zoveel anders, in mijn jeugd ging het zo;;

Mijn ouders, kleine zelfstandigen hadden het in mijn ogen niet slecht.
Eigen huisje en bedrijfje.
Acht kinderen
Alle kinderen hadden 2 stel kleding, één stel voor de zondag en feestdagen, één stel voor school en als je uit school kwam moest je het oude versleten goed dragen.
In het weekend werd je schoolkleding gewassen zodat je het op maandag weer aan kon. Het mooie pak werd meerdere zondagen gedragen voor het de was in ging.
Speelgoed kreeg je alleen op je verjaardag en op sinterklaas. Wij speelden heel veel buiten, binnen met afvalmateriaal zoals oude tijschriften en een pot glutonlijm.
Ook veel spelletjes zoals ganzenbord, manopoli, domino etc.
Patat of banaan dat was luxe, dat zag ik voor het eerst toen ik al op de groteschool zat. 2 x daags 1 snoepje met naar school gaan en voor het slapen, dan moest je denken aan een hartje of tumtummetje.
Rond mijn 10 de jaar kreeg ik voor het eerst zakgeld 1,25 gulden per week, dit bleef tot mijn trouwen toe hetzelfde.
Wel konden we wat meer verdienen door taakjes te doen in huis of in het bedrijf, zoals 0,10 cent voor een hele week de aardappelen schillen voor het gezin.
Dat zakgeld spaarden we op om onze ouders met hun verjaardag zelf te kunnen verrassen met een mooi gezamenlijk kadootje.
Bij uitzondering toen ik wat ouder werd kochten we er wel eens een ijsje van.
Vakanties die brachten wij thuis door en wisselden daagjes bij neefjes en nichtjes uit. Met ons gezin gingen we tijdens de vakanties wel, na eerst wat karweitjes te doen, naar het strand toe, een half uur lopen.
En plusminnnes 2á 3 x per jaar een daagje uit, delftse markt, soms aansluitend een museum aldaar. Of in de Haag naar de cinima (film) dat was een doorlopende voorstelling.
Wij verveelden ons nooit, hadden altijd wel wat thuis te doen of te spelen. Moeder leerde ons breien, borduren, met de hand naaimachine omgaan en hoe je eten kookte en het huis schoonmaakte.
Op de hogere school wilde mijn vriendin met vakantie, of ik mee ging. Dat moest ik vragen en als ik daar geld voor kreeg zouden de anderen dit ook willen , dat was een probleem.
Uiteindelijk mocht het met een treinkaartje naar Enschedee bij fam. van mijn vriendin met een heel klein beetje zakgeld van een paar gulden.
Met de schoolreisje mochten we wel mee dan kregen we ook zakgeld voor een paar ijsjes, prullaria kochten we niet en ook geen kaarten.
Fototoestel hadden we niet en daar had je ook geen behoefte aan.
Vanaf ons 16 de jaar mochten we s'ávonds naar de kerkelijke vereniging(gemengd) 1 x per week.
Rond mijn 17 de mochten we na lang zeuren naar dansles, dit om op verjaarspartijdjes van fam. mee te kunnen doen. Wel alleen de beginnerskursus.
Tegen mijn 20 ste jaar mochten we op zaterdagavond naar een uitje van dansen wat werd gehouden in de zaal van de kerk.
Kleding maakte moeder zelf en later deden wij dit al snel zelf, maar niet zonder toestemming. We kregen alles van onze ouders wat we echt nodig hadden, niet meer.
Vaste rituelen zoals bij je 11 de verjaardag een horloge, bij je 12 de een fiets, bij 14 de een ring. Fietsen leerden we al snel op een heel oude fiets van mijn moeder dan werd het zadel lage vast gelast.
Voor je uitzet werd gespaard, ook al had je nog geen verkering. Zo plus minnnus na je 16 de als er dan uitverkoop was werd je verrast met iets b.v. handdoeken, of je maakte zelf lakens en slopen , soms kreeg je ook dingen als je jarig was.
Zo spaarde je alvast voor later en liefst voor 12 personen.
Na mijn schooltijd, leren wilde ik niet, moest ik bij vader in het bedrijf. Zonder vaste verdiensten, dat kreeg je later als je ging trouwen wel. Je kon wel extra werk doen als dit nodig was waar je dan extra voor betaald werd zoals tijdens het druiven krenten.
In de huishouding hielpen alleen de meiden mee.
We hadden best veel lol en het ontbrak ons aan niets, als eerste hadden wij thuis t.v. Ook kregen wij een autorijbewijs.
Onze ouders spaarden en iedereen die trouwde kreeg geld om zijn huis in te richten zoals dat wij thuis gewend waren, geen luxe maar wat nodig was om te beginnen.
Na ons trouwen was het over met de verjaarskadootjes en mocht je nu alles zelf doen en betalen.
Bij ons was het normaal dat meisjes geen baan hadden maar huisvrouw werd of meehielp in het eigen bedrijf van je man ( mits deze een eigenbedrijf had.)


Het vreemde van tegenwoordig is dat de jeugd alles wil hebben wat een volwassenen ook heeft. Zij kunnen nergens meer verder in groeien en blij zijn als ze iets berijkt hebben.
Ook nu, jaloers op het fijt dat ouderen het evt. beter hebben dan zij. Ze vergeten hoe wij groot geworden zijn en ik weet zeker dat geen enkele jongeren zou willen ruilen om op
dezelfde manier als wij ouder te worden.
Het belangrijkste is dat het ONZE schuld is dat ze zo zijn. Wij hebben ze opgevoed met het iedee dat je kinderen het beter moeten krijgen dan jezelf

Ik ben een vrouw van 65 jaar, woont samen met een man van 61 jaar en heb geen kinderen. Man werkt nog , ik ben met aow.

jan. Buttolo. onzin dat gezegde probeer maar eens als gepensioneerden met een overwaarde van ? 100000, 00 op je huis bij de bank ? 10000,00 te lenen lukt je niet ,iemand die een bank weet mag mij schrijven krijgt een mooi fooitje van mij. Wat heet rijk ben je met de aow. en een pensioentje van ? 7000,00 rijk ???? dit is grobaal genomen wat ongeveer 80 % van de gepensioeneerden hebben. dat is niet eens modaal toch moeten wij gemiddeld het meeste inleveren, en drie maal modaal krijgen 2,5 % erbij. wie is er nu rijk de bejaarden die ook allemaal 45 jaar gewerkt en pensioen betaald hebben het wordt tijd dat iedeeen die dit roepen eens goed gaan berekenen waar de meeste klappen vallen hoezo rijke bejaarden jazeker die zijn er ook maar in zeer beperkte maate. stoppen met dat ge.....l. ondanks alles klaag ik niet maar heb wel voor dat extratje heel veel betaald.

Ik herken mezelf ook in dit artikel. Mijn vader was ook een kleine middenstander, maar na de oorlog moest je hard werken voor je brood. Bovendien waren we nog eens met 12 kinderen, en aanvankelijk maakte mijn moeder de kleding zelf, later had ze nog een lieve huisnaaister, die de kleding weer kon aanpassen zodat de volgende die aankon. Mijn moeder maakte een feest van Sinterklas, cadeautjes ingepakt in heel veel krantenpapier, we hadden ondanks de kleinigheden een leuke pakjesavond. We kregen een beetje zakgeld, dat begon met een dubbeltje en werd verhoogd naarmate je ouder werd. Ook konden wij karweitje doen voor mijn vader in de vakanties om iets extra's te verdienen. En in de grote vakantie mochten we soms bij een oom of tante ergens in het land logeren, de reis alleen al was een feest.
Als we met het hele gezin ergens heen gingen, werden we allemal achter in de bestelauto geladen, toen was het nog niet zo duk op de weg. Ik ben in 1946 geboren. Dus praat ik over de eind jaren 50.
Wij leerden sparen, onze eigen kleding maken en vroeg op eigen benen staan en zo gingen we ook verder in ons huwelijk.
We spaarden voor een huis, een auto, vakanties en probeerden het onze kinderen ook bij te brengen, maar die hadden het toch een stuk gemakkelijker. En dat kun je nu ook merken. Voor hun zal het zwaarder vallen straks een stap terug te moeten doen, dan voor ons. Maar de ouderen de schuld te geven of het ze aan te rekenen dat gaat echt te ver. Wij hebben voor alles wat we nu hebben, hard gewerkt en worden ook gekort.

Overwaarde is leuk maar in tijden van crisis is het erg moeilijk die stenen in geld om te zetten. Misschien kan daar ook eens over nagedacht worden voordat men zulke domme uitspraken doet!!!

Er zullen er zijn, maar de meerderheid heeft geen hopen geld. Mijn man en ik hebben ook wat achter de hand, maar dat MOET! Als ons wat overkomt kunnen de kinderen onze aflossing en service kosten daarvan betalen. Want ze erven het dus ook daar komt de belasting om de hoek kijken en ze moeten het verkopen, maar dat loopt voor geen meter. Kinderen van ouderen die een eigen onafgelost huis hebben kunnen nog wat verwachten. Daarom afblijven van dat geld! We leveren nu per maand ? 110.00 in, 1 april nog de korting op het pensioen. Geen openbaar vervoer, maken alleen nog geld aan eten op. Kunnen gelukkig nog fietsen en lopen.