Bedankt voor uw aanmelding!

Ook dit euvel heeft met de begroting op het zorgverzekeringswet te maken. Vroeger was het enige recht van de vrouw de aanrecht. Vrouwen laten hun Kunnen zien en in deze tijd van emancipatie vindt ik dat ook een man moet kunnen koken en alle andere huishouding kan beheren. Tegenwoordig zijn de voorzieningen zo duur, naast een hypotheek, dat men wel MOET 2 verdienen. MAAR...... De vrije tijd moeten de hardwerkers niet alleen aan hun zelf besteden, maar veel, heelveel, met hun kinderen. Zo krijg je later minder Pchysich getekende jongeren/pubers/jonge volwassenen, die het eigenlijk van de OUDEREN moeten leren.
en minder zorgkosten. We hebben het zelf in de hand!!!!

Dat jonge ouders beide werken is ook heel vaak noodzaak om de kosten voor wonen etc. op te kunnen brengen, daarnaast hebben veel ouders een goede opleiding genoten en het is toch jammer dat ze daar dan niets meer mee doen wanneer er kinderen komen. Ik zie bij mijn kinderen dat wanneer ze vrij zijn alle tijd wordt besteed aan de kinderen en dat is belangrijker dan wanneer een van de ouders thuis is en geen aandacht aan de kinderen geeft maar alleen met de huishouding of andere bezigheden heeft. Kwaliteit gaat voor kwantiteit. Ikzelf heb mijn drie kinderen bijna alleen opgevoed en daarnaast altijd gewerkt, het zijn zelfstandige, hardwerkende mensen geworden en daarnaast ook nog heel sociaal. Ze werken allemaal full-time, naast hun gezin, en ze redden het prima, de kinderen worden goed opgevangen en komen ook niets te kort. Het is alleen jammer dat de overheid de opvang niet wat beter regelt, ze willen wel dat iedereen werkt maar aan de opvang wordt niets gedaan, kijk naar landen als Zweden en Noorwegen waar bijna iedereen full-time werkt en waar de oppas ook nog eens goed wordt geregeld. Dat zou hier ook moeten gebeuren.
Jammer dat er altijd wordt gezegd dat kinderen psychich getekend worden wanneer beide ouders werken of wanneer het een 1 ouder gezin betreft, ook dat hebben we zelf in de hand door er met elkaar voor te gaan en niet denken dat is niet mijn zorg, een beetje meer solidariteit doet wonderen. KWALITEIT VOOR KWANTITEIT.
dat wou ik even kwijt

Dat de kinderen/jeugd van nu vaak wat aandacht thuis te kort komen is een feit. Natuurlijk zijn er ouders die allebei fulltime werken en er toch nog echt zijn voor hun kinderen, maar bij de meeste gezinnen is er chronisch tijdgebrek. De agenda's zijn te vaak te vol.
Het is rennen, hollen,vliegen... door alle mooie jonge jaren van de kinderen heen.
Beiden parttime werken of 1 fulltime en 1 parttime heeft mijn voorkeur. Kinderen hebben meer aan dagelijkse aandacht (zonder ze volledig te betuttelen) dan aan verre reizen met hun ouders, van wie ze inmiddels al vervreemd zijn.
Natuurlijk zijn er gunstige uitzonderingen, maar ik heb in de vriendenkring van mijn 3 pubers al te vaak kinderen gezien, die eigenlijk eenzaam zijn. Die thuis tussen wal en schip vallen, maar ondertussen wel goed moeten presteren op school.
Misschien dat deze generatie het later zelf anders gaat doen?
Ik ben benieuwd.

Ouders moeten [indien nodig] zoveel mogelijk onder schooltijd werken of als de andere ouder vrij heeft.Ouders zijn er niet alleen om wat gezelligs met de kids te doen maar ook om ze op te voeden en normen en waarden bijbrengen.Anderen doen/mogen het niet. Ze zien het zelf als hun taak maar ze zijn er nooit.Dus heel veel kinderen worden ettertjes en bij klachten? Geen verantwoordelijkheid nemen want "Mijn kind doet dat niet". Dat is jammer.

Helaas is het in deze tijd zo, om het hoofd boven water te houden moeten veel ouders beiden noodgedwongen de kost verdienen.
Een goede ontwikkeling vind ik dat zeker niet! Je ziet steeds vaker dat er zog. sleutelkinderen zijn. Huissleutel om de nek en redt jezelf maar, papa en mama zijn later thuis.
Maar ik ben bang dat het alleen nog maar erger gaat worden...

Ik vind dat het niet zozeer met het werken van twee ouders te maken heeft, maar vooral met het feit dat de ouders zoveel met zichzelf bezig zijn. Ze hebben geen zin om een spelletje te doen, maar zetten ze liever voor de TV. Ouders zijn vaak zelf verwende kinderen.

Waarom zijn er tegenwoordig zoveel jongeren al op het verkeerde pad? Ik denk daarbij aan zedenmisdrijven,overvallen,geweldsdelicten enz. En wij vragen ons dan af wat daaraan te doen. Er worden van allerlei maatregelen bedacht, en heropvoedingsprogammma's opgesteld. Het is toch belachelijk dat b.v iemand die GHB gebruikt, na dat hij is opgepakt uit z'n dak gaat of nog erger dood gaat en dat de politie er voor moet zorgen dat hij zijn[spul] krijgt. Ik ben van mening dat als een kind die geestelijk nog niet stabiel is nog zoveel moet leren, en dan toch op die leeftijd an zijn lot wordt over gelaten omdat zijn ouders geen tijd hebben en alleen maar bezig zijn met materialisme. We moeten toch met de buren kunnen wetijveren?

Kinderen komen inderdaad soms wat aandacht te kort.
Maar wat te denken van minimumloners zonder eigen huis of auto.
Die werken moeten om te kunnen eten en de kinderen te kleden of te laten studeren?
En wat te denken van alleenstaande moeders?

Ik benijd de ouders van nu niet. Het is constant organiseren om de boel rond te krijgen en naar mijn gevoel krijgen de hele kleintjes veel te weinig rust. Ze kunnen welliswaar slapen op de opvang, maar dat doen ze veel korter dan thuis. Zo beginnen ze al vroeg met slaapgebrek

Ouders mogen van mij best werken, maar als de kinderen thuis komen, uit school, creches o.i.d. dan hebben ze nog geen tijd want dan moet er weer met vrienden worden afgesproken of er moet gesport worden. Dus het is beter dan maar niet aan kinderen te beginnen want ze stellen zichzelf voorop! Eigenlijk moet alles gewoon doorgaan zoals het was toen ze nog geen kinderen hadden! Er is te weinig controle, waardoor kinderen hun eigen gang kunnen gaan, wat de opvoeding niet bevorderd.

Ja kinderen lijden hieronder, wat dure hypotheek, neem een huurhuis tot dat je kinderen groot genoeg zijn, neem een met wat minder genoegen, geen 2e auto, geen dure reisjes naar het buitenland want ja dat doen de buren en kennissen wel, dus jij ook.
En als ze dan in het weekend thuis zijn met de kinderen worden ze gek van hun gedrag, gek he?? nee ze zijn niet opgevoed,want je mag van een juf van een kinderdag verblijf niet verlangen dat zij jouw kind helemaal maar opvoed, zij doen genoeg, maar het echte opvoeden moet thuis gebeuren, maar ja tijd he, dat wordt niet meer in deze kinderen gestoken.
Kindje ophalen, gauw wat te eten maken en dan huppa kind zo snel mogelijk naar bed, ff even uitrusten, het contact met het kind is weg, en dan maar klagen, nee ik heb er geen goed woord voor over, het is anders als je er als ouder alleen voor staat, dan pas is het moeilijk, maar 2 werkende ouders kunnen ook genoegen nemen met wat mindere luxe, of neem niet zo maar egoistisch een kindje, ook weer omdat anderen dat hebben.
Een kind moet je zeer zeker zelf opvoeden en liefhebben en tijd voor nemen om het tot een volwaardig eerlijk en oprecht mens kan worden.

Zo zwart wit ligt het niet om zeggen dat kinderen lijden onder werkende ouders.
Hoeveel uur per week werken ze, werken ze op dezelfde uren en hoe besteden ze hun tijd thuis? Hiervan is afhankelijk of de kinderen te kort komen of niet.
Ik ken een niet werkende moeder die haar enige kind een poos buiten stuurde omdat anders het huis vuil werd. Ook ken ik een moeder die werkte vooral buiten kantoortijden als haar man thuis was, en die met de kinderen optrok, activiteiten ondernam en een veilige haven bood. Welk kind komt te kort?
Wel vind ik deze discussie zinnig omdat het wel zo lijkt dat meer ouders dan vroeger werken, er aan de hoge eisen moet worden voldaan, er auto moet worden gereden (ook voor elk klein ritje) en buitenlandse vakanties en veel luxe normaal gevonden worden.

Ik heb niemand eigenlijk gehoord over het dilemma wanneer je moet kiezen tussen je kind en werken. Wat nu, als je een fikse studie achter de rug hebt en je kind blijkt meer zrg nodig te hebben dan het gemiddelde? Ik had gewoon een goed betaalde baan, maar wilde thuis zijn voor m'n kind en daar van kunnen genieten. Gelukkig is het inkomen van mijn man altijd toereikend geweest om ons van alles te kunnen voorzien. Onze oudste had niet naar een naschoolse opvang gekund. In de puberteit volgde een depressie met als resultaat een jaar schoolverzuim. Hoe vang je dat op? Ik geloof toch, vanuit welke situatie je het ook bekijkt, geschoold of niet als ouder, dat je je moet realiseren dat je kind op de eerste plaats moet komen en dat je als ouders voor elkaar moet zorgen. Dan komt iedereen aan de beurt. Maar daar is een verandering in bewustwording voor nodig: ouderschap moet je leren, dat gaat niet altijd vanzelf!!

Als je kinderen kiest vind ik dat je niet beide fultime moet werken.Je kinderen worden dan opgevoed door anderen en veel mensen werken alleen maar voor de luxe dingen en verre vakaties of zij hebben een veel te duur huis gekocht. Ik vind het flauwe kul dat mensen zeggen ik moet wel werken. Het is altijd nog een keuze die je zelf maakt. Mijn dochter zei ooit eens tegen mij ( toen ze nog op de lagere school zat) Mamma mijn vriendinnetje heeft alles wat ze maar hebben wil maar haar pappa en mamma zijn nooit thuis wij hebben niet zo veel maar jij bent altijd thuis als we uit school komen of ziek zijn ik zou nooit willen ruilen met mijn vriendinnetje.

Ja,je hebt voor de volle 100% gelijk, alles moet duur zijn 2 auto,s buitenlandse vakantie,s een duur huis enz.
Nee en kinderen zijn hier op een camping in nederland vaak gelukkiger als in het buitenland in een hotel of zo iets.
Wij hebben ooit gekozen voor 2 kinderen, ik was altijd thuis voor ze, pas toen ze zo groot waren dat ze alleen een paar uurtjes thuis konden zijn ben ik weer gaan werken.
Mijn kinderen,nu zelf ouders zijn ons nog altijd dankbaar dat er altijd iemand thuis was.
Een luisterend oor en vooral een moeder met tijd voor leuke dingen, elke dag.

Kinderen lijden zeker, het is ook niet goed dat opa en oma de kinderen altijd opvangen maar dat kan vaak vanwege de kosten niet anders.

Kinderen lijden zeker, het is ook niet goed dat opa en oma de kinderen altijd opvangen maar dat kan vaak vanwege de kosten niet anders.Nou ik heb 4 kleinkinderen 2 van 10 jaar een tweeling en 2 van bijna 4 jaar.
Ik wil best eens een keer oppassen,lees wel een keer, als mijn kinderen een feest hebben of eens gezellig iets willen doen met z,n tweetjes, dat is ook goed voor hen, er even tussenuit.
Ik ben bijna 61 en mijn moeder paste ook wel eens op voor een feestje o.i.d.
Maar ik ga zeker geen dagen lang oppassen, ik heb ook mijn eigen leven, ondanks dat ik bijna 12 jaar weduwe ben.
Mijn kleinkinderen logeren regelmatig hier, vinden ze allemaal geweldig, het gaat dan om beurten en ze willen eigenlijk allemaal elk weekend, maar dat doe ik ook niet.
Ik ken oma,s en opa,s die geen eigen leven meer leiden door het oppassen, zij kunnen geen kant op en doen het maar vaak voor de lieve vrede, of uit jaloezie en angst dat het kindje naar de andere oma of opa gaan.
In geval van nood is elk kind welkom en daar sta ik voor.
Ik blijf zeggen, voed je kinderen zelf op en geniet van alles,want voor je het weet zijn ze groot,en dan heb je zoveel gemist.
Een kind wil een warm nest,een veilige thuishaven,en als er niemand thuis is is dat gevoel er ook niet.
Zo,n opvang juf weet weinig of niets van wat er in zo,n klein mensje omgaat, en opvoeden?? ja daar zijn ouders voor, 7 dagen per week en niet alleen in het weekend, en dan nog druk druk druk.