Het is niet vanzelfsprekend dat grootouders op de kleinkinderen passen omdat de eigen kinderen het met hun drukke banen niet redden. Uit de Emancipatiemonitor van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat er twee soorten grootouders zijn. De opa en oma die een drukke agenda hebben, druk met reizen, sporten, musiceren en kunst bekijken. Zij passen zo nu en dan op. En de opa en oma die deel uitmaken van de planning van het jonge gezin en één of twee keer in de week op de kleinkinderen passen.

Kinderen kunnen niet langer als van zelfsprekend op hun ouders een beroep doen. Bij sommigen kan dat slechts één keer per kwartaal en bij anderen één keer per week. De zestigers en zeventigers hebben het ook druk. Volgens de Nationale Senioren Barometer 2009 blijken de (jonge) senioren twee tot vijf keer per maand een museum te bezoeken (15 procent) en twee tot vijf keer een galerie (6 procent). Verder zijn ze twee keer in de maand in het theater te vinden  (8 procent) en twee tot vijf keer per maand bij een concert (13 procent), ze sporten veel en gaan gemiddeld twee keer per jaar op vakantie. Dat is dan gemiddeld, is er sprake van een opleidingsniveau van HBO of hoger, dan hebben die opa’s en oma’s het met de genoemde activiteiten nog drukker dan de rest.

Opvallend resultaat van een onderzoek dat sociologen aan de Universiteit van Amsterdam deden onder 182 stellen die grootouder zijn, is dat naarmate de grootouders meer oppassen, er ook meer kleinkinderen komen. Van de opa’s en oma’s die oppassen heeft 66 procent er na acht jaar één of meer kleinkinderen bijgekregen. Bij de opa’s en oma’s die niet oppassen is dat bij slechts 35 procent het geval.