Na lang en nachtelijk beraad kwam de vakcentrale FNV niet tot een besluit over het wel of niet accepteren van het pensioenakkoord. De minister van Sociale Zaken zou met de oplossing moeten komen. Voordat de verschillende FNV-bonden maandag met elkaar in overleg gingen was door het ministerie al ingefluisterd waar de ruimte zou liggen en die is gisteren door minister Kamp ook geboden.

Zo blijft het door een aantal maatregelen voor de lagere inkomens, de zware beroepen, mogelijk om met 65 jaar te stoppen met werken, ook al is de officiële pensioenleeftijd hoger. Die maatregelen zijn het sparen van een bonus door de lagere inkomens wanneer zij na hun 62ste blijven werken, die bonus is in te zetten als aanvulling op de gekorte AOW. Ook biedt de opvolger van de Levensloopregeling, de Vitaliteitsregeling toch de mogelijkheid om te sparen voor vroegpensioen.

De werkgevers hebben in het nieuwe akkoord toegezegd dat ook zij hun verantwoordelijkheid willen nemen en dat binnen de cao’s, binnen bepaalde grenzen, afspraken kunnen worden gemaakt over bijstorting of hogere premies.

De pensioenfondsen die tegen het pensioenakkoord waren en de oppositiepartijen in de Tweede Kamer twijfelen aan de door Kamp geboden oplossing. De oplossing zou niet echt soelaas bieden voor de mensen met een zwaar beroep. Door ziekte of werkloosheid is het voor de oudere werknemers niet mogelijk om een bonus te verwerven. Bovendien,  met een laag inkomen is het nauwelijks mogelijk om te sparen voor het vroegpensioen.

Opvallend is dat de hele discussie rondom de hogere pensioenleeftijd nu lijkt te draaien om de mogelijkheid om toch te kunnen stoppen met werken met 65 jaar. Moet de discussie niet meer gaan over hoe we de nu 57 jaar en jongere werknemers aan het werk houden, zoveel fysiek als bij het vinden van nieuw werk na werkloos worden? Wat betreft die andere kwestie van de mate van risico van het beleggingsbeleid van pensioenfondsen kunnen binnen de cao’s afspraken worden gemaakt.