Pensioenfondsen in het nauw

De dekkingsgraden van pensioenfondsen staan door de dalende beurzen onder druk. Gisteren werd bekend dat het pensioenfonds voor de metaal PME begin oktober onder de wettelijke grens van 105 procent is gedoken. Dat houdt in dat er net iets meer in kas zit, namelijk 5 procent, om aan alle verplichtingen te kunnen voldoen. De grens die de toezichthouder, De Nederlandse Bank aanhoudt voor een degelijke dekking is echter hoger namelijk 125. Deze hogere grens is er om een buffer te hebben bij beursschommelingen. Komt een fonds onder de wettelijke grens van 105 dan moet het een plan indienen waarmee het binnen drie jaar weer boven de grens van 105 uitkomt.

Dat klinkt allemaal erg dramatisch en dat is het ook, maar beurzen gaan op en neer en zo heeft het fonds PME nu al weer een dekkingsgraad van 112 procent. Nog altijd minder dan de 127 die het begin 2008 nog had. Ook de twee grootste pensioenfondsen van Nederland hebben fors moeten inleveren. Het ABP zakte van 140 procent begin 2008 naar 118 procent eind september en het fonds voor de gezondheidszorgwerkers Zorg en Welzijn (voorheen PGGM) had eind september nog maar 122 procent waar dat begin 2008 nog 144 procent was.

Dramatisch? Niet echt, beursdalingen zijn er meer geweest de afgelopen jaren. In 2001 en 2003 zakten de beurzen en de dekkingsgraden naar zeer lage niveaus. Steeds was de grens van 125 procent binnen drie jaar weer te boven en herstelde de pensioenfondsen indexatie die eerder niet uitgekeerd kon worden. Hiermee beperkten zij de schade voor de deelnemers en uitkeringsgerechtigden van een pensioenfonds.

Vervelend? Zeker. Voor 2009 zullen de pensioenen waarschijnlijk niet aangepast worden aan de stijgende prijzen. Dat verminderd de koopkracht en opbouw pensioenen. De meeste fondsen hebben besloten om het besluit over indexatie uit te stellen tot december in de hoop dat de beurzen dan weer voldoende in waarde gestegen zijn. Afwachten dus.