Geef pensioenfondsen de tijd

Laat de komende twee jaar de pensioenfondsen met rust en stel een vaste lange rente in waar de pensioenfondsen hun toekomstige verplichtingen mee moeten berekenen en de tekorten van de pensioenfondsen smelten als sneeuw voor de zon weg. Het zijn in het kort de ideeën van de hoogleraren economie aan de Universiteit van Amsterdam Sweder van Wijnbergen en Roel Beetsma. Beide pleiten voor wat minder paniekvoetbal en wat realisme in de pensioencrisis. Die crisis ontstond toen het merendeel van de pensioenfondsen onder invloed van de lage koersen op de effectenbeurzen en de lage lange rente met hun dekkingsgraad onder het wettelijk minimum van 105 procent daalden. Ruim 400 fondsen moesten een herstelplan inleveren bij De Nederlandse Bank. Voor het herstel kregen ze vijf jaar de tijd van minister Donner.

De hoogleraren stellen in hun stuk dat zij gisteren in het NRC Handelsblad publiceerden dat die herstelplannen helemaal niet zo nodig zijn. De economische situatie is bijzonder en vooral de lage lange rente breekt de dekkingsgraad van pensioenfondsen op. Met die lange rente moeten ze namelijk berekenen hoeveel geld ze in kas moeten hebben tegen de tijd dat een pensioen moet worden uitgekeerd. Is de rente laag dan is dat minder en moet de inleg (de pensioenpremie) hoger zijn om hetzelfde resultaat te bereiken, bij een hogere rente is minder inleg vereist. De hoogleraren stellen dat de lange rente nu historisch laag is en naar verwachting eigenlijk rond de vijf procent hoort te liggen, hoger dan nu het geval is.

Het voorstel van de beide mannen is dat de pensioenfondsen nu twee jaar niets hoeven te doen aan het verbeteren van de dekkingsgraad, geen hogere pensioenpremies en geen verslechtering van de pensioenen. Naar verwachting van de hoogleraren zijn dan de lange rente en de aandelenkoersen wel weer hoger waarmee de dekkingsgraad al boven het wettelijk minimum uitgestegen zal zijn.

Ter illustratie: de dekkingsgraden zijn nu gemiddeld 95 procent. Wanneer de lange rente twee procent stijgt, stijgt de dekkingsgraad met dertig procent. Mochten de pensioenfondsen na twee jaar nog niet boven de dekkingsgraad van 105 procent zijn uitgestegen dan kunnen aanvullende maatregelen geëist worden. Bovenal pleiten de hoogleraren voor een stabiele rekenrente voor de pensioenfondsen zodat de waan van de dag uit de dekkingsgraad van de pensioenfondsen gefilterd kan worden. De pensioenverplichtingen zijn er immers niet vandaag, maar liggen vaak ver in de toekomst.