Het woodstock gevoel van... Yvonne Kroonenberg

Het woodstockgevoel van... schrijfster Yvonne Kroonenberg (58)

Wie was u tijdens Woodstock?
“Ik was een totale onnozelaar van 18 die dankzij een beurs een jaar in Amerika studeerde. Ik had nul aansluiting bij de preutse Amerikanen. De enige mensen van wie ik íets begreep, waren de hippies. Zo raakte ik in een sfeer van stoned worden en praatjes maken. Het was allemaal idealisme, flower power en vrede op aarde. Op dat moment leek het allemaal heel leuk, maar eigenlijk was ik ongelukkig, zoals alle jonge mensen ongelukkig zijn. Je denkt dat je alles weet, maar dat is niet zo.”

Hoe belangrijk was Woodstock?
“Je móest er geweest zijn. Na de benauwde jaren ’50 werd het een wereldwijde rage om met bloemen in je haar je tong uit te steken naar volwassenen. Geen oorlog, geen benauwenis en niet sparen voor je oude dag, maar kunst, cultuur, uitbundigheid, muziek en dansen. In Woodstock kwam dit allemaal samen. Dat ene concert, daar gebeurde het. Ik heb lang beweerd dat ik erbij was, maar dat klopte niet. Ik ben naar een ander festival geweest waar Sly and The Family Stone ook optraden. Voor een stoer verhaal maakte ik daar Woodstock van. Maar dat was dus gelogen.”

Leefde Woodstock voort in uw leven?
“Ik vind nog steeds dat je elkaar niet moet afslachten. De verwondering over en bewondering voor de natuur vind ik ook iets heel leuks van de hippies. Maar de meeste denkbeelden van toen hebben echter minder lollig uitgepakt dan wij toen dachten. Je kunt niet tegen iedereen zeggen: ga maar lekker je eigen gang en dan komt het wel goed. Want niet iedereen kan daarmee omgaan. Niet iedereen is zo lankmoedig, zachtmoedig en verfijnd als wij destijds veronderstelden.”

Gunt u deze generatie een eigen Woodstock?
“Tuurlijk, maar ik weet niet of ze het willen hebben. Kinderen vinden elkaar namelijk toch wel en elke generatie heeft daar zijn eigen manier voor.”

PlusOnline is benieuwd naar het moment waarop zich net zo vrij en uitgelaten voelde als de mensen die naar Woodstock gingen. Reageer!