Camperreis USA, part 1: On The Road!

Plus Magazine’s reisredacteur Marieke van Dantzig en beeldredacteur Annemarie Ebeling reizen per camper van Chicago naar San Francisco. U kunt de dames volgen op hun avontuurlijke tocht dwars door het hart van Amerika.

Of wij een spiksplinternieuwe camper van de fabriek bij Chicago naar het verhuurstation in San Francisco wilden rijden, en daarover een weblog willen bijhouden. Wát een vraag, natúúrlijk willen wij dat! Goed voorbereid gaan we op pad. Omdat het nog vriest mag de waterinstallatie van de camper niet gebruikt worden, en omdat heel veel campings in de winter gesloten zijn, zijn wij aangewezen op onszelf en ons improvisatievermogen. Dit is het eerste deel van onze belevenissen. De komende twee weken zullen wij u op de hoogte houden van de avonturen op onze reis door het westen van Amerika.

Na een vermoeiende vliegreis met een lange overstap in Philadelphia tollen we om 4 uur ’s nachts als zombies verdoofd ons hotelbed in. Maar we zijn in Chicago en gaan aan ons winters kampeeravontuur beginnen. We zijn er helemaal klaar voor!

Vanochtend zijn we na een verkwikkende douche al vroeg op pad. Eerst met de hotelshuttle terug naar het vliegveld om een huurauto op te halen, waarmee wij vervolgens naar Middlebury rijden, op zo’n 2,5 uur afstand van Chicago. De eerste mijlen zijn wat onwennig, maar al snel hebben we de rijstijl van de Amerikanen te pakken en glijden we met de verkeersstroom mee, met een gangetje van zo’n 60 mijl, ongeveer 90 km. Links en rechts worden we door fanatiek telefonerende bestuurders ingehaald. Heel veel mag je niet in Amerika, maar dit mag dan weer wel, hands-on bellen en aan de rechterkant inhalen.

Wolfgang legt uit hoe het allemaal werkt. Gelukkig is er ook een manual...

De fabriek van 'Coachmen RV', waar wij een gloednieuwe camper zullen ophalen, wordt na wat gezoek dan toch gevonden. Om een uur of twaalf rijden we het fabrieksterrein op, waar rijen nieuwe campers strak in het gelid in de sneeuw op ons staan te wachten. Er zitten hele grote types tussen, net lijn 3, maar de onze is gelukkig redelijk beschaafd van formaat, en wordt door een van de medewerkers voorgereden.

De camperfabriek is indertijd opgezet door drie Zwitserse broers, en nog steeds werken er veel Duitssprekende medewerkers, de klanten zijn ook voornamelijk Duitsers en Zwitsers. Wolfgang legt ons geduldig uit hoe alles werkt, en dat is best ingewikkeld allemaal. Er gaan heel wat luikjes open en dicht, en op het laatst duizelt het me, en weet ik echt niet meer waar alle knopjes en schakelaars en lampjes voor dienen. Gelukkig krijgen we een manual mee, een veilig idee!


De afstanden zijn echt groot in de VS. De narcissen doen het goed!

Omdat het winter is, mogen wij de waterinstallatie van de camper niet gebruiken. Daarvoor moeten we zelfs een speciaal contract ondertekenen. Bij vorst kunnen de leidingen, de tanks en de afsluiters bevriezen, en dat is bij een nieuwe camper natuurlijk niet de bedoeling. Wat een camper nu juist zo aantrekkelijk maakt, je eigen wc en douche onder handbereik, moeten wij voorlopig helaas missen, in elk geval zo lang het vriest. Gelukkig zijn de koelkast, de oven, de magnetron en de verwarming wél aangesloten. Wat een luxe!

Na een paar laatste instructies gaan we op weg, Annemarie in de huurauto en ik in de camper erachteraan. Eerst moeten we de huurauto terugbrengen naar het vliegveld, wel omslachtig, maar een goede oefening in het naleven van de Amerikaanse verkeersregels. Dat wij die nog niet helemaal onder de knie hebben, blijkt al na tien minuten als Annemarie door een loeiende en vervaarlijk knipperende State-trooper wordt aangehouden op de highway. Uit solidariteit breng ik de camper ook maar op de vluchtstrook tot stilstand. Annemarie heeft haar eerste waarschuwing te pakken, wegens onvoldoende afstand houden. Ik krijg ook een onduidelijke preek van de man. Enigszins beduusd rijden we verder richting vliegveld.

Bij een enorme supermarkt slaan we de eerste boodschappen in. We kunnen de verleiding niet weerstaan en kopen ook een gezellig bloemetje: gele narcissen in een vrolijk mandje.

Een nieuwe dag, een koud ontbijt.

Aan het begin van de avond rijden we na flink wat zoeken de campsite op van Indiana Dunes State Park, aan de oever van het immens grote Lake Michigan. We maken ons op voor de eerste, koude nacht in ons huisje op wielen en trekken laagje na laagje over elkaar aan, alvorens wij in onze slaapzak kruipen.

Bekijk de foto's van Marieke en Annemarie hieronder. Gebruik de bladerknoppen om door alle foto's te bladeren.

Ook een camper naar een verhuurstation rijden?
Wilt u volgend jaar ook een camper naar een verhuurstation rijden in Amerika? Dat kan! Dit najaar verschijnt in Plus Magazine een speciale lezersaanbieding voor maart 2009. U kunt hier kenbaar maken of u belangstelling heeft voor deze aanbieding. Zo bent u als eerste op de hoogte!

• Camperreis USA, part 2: Natuurparken en kaarsrechte wegen