Lenny blogt: supermarkten in de ouderenzorg?

Kassamedewerkers van Albert Heijn gaan op oudere klanten letten en als het met iemand niet goed lijkt te gaan, grijpen ze in. Ze zijn niet de enigen. Eerder dit jaar bonden de buurtsupermarkten van de Coop de strijd aan tegen eenzaamheid van oudere buurtbewoners. De supermarkt als bondgenoot in de ouderenzorg. Is dat goed nieuws of slecht nieuws? Ik ben er nog niet uit.

Natuurlijk is het hartverwarmend, dat de supermarkt zich het lot van kwetsbare ouderen aantrekt. Nu nog alleen in Den Haag en Doorn, maar ik vermoed dat er meer vestigingen zullen gaan volgen. Als de kassa-medewerker de indruk krijgt, dat het niet goed gaat met een klant, bijvoorbeeld omdat die de knopen van z’n jas helemaal scheef heeft dichtgedaan, een droge mond heeft, zich niet goed heeft geschoren of vergeetachtig lijkt te zijn, proberen ze die persoon door te sluizen naar een aanwezige vrijwilliger. Die gaat een praatje aanknopen en begint geleidelijk ook te reppen over eventuele zorg.

Maar daar zit ‘m natuurlijk de crux. Welke zorg? Als die niet per 2015 was wegbezuinigd, liep deze bejaarde er nu waarschijnlijk heel wat monterder bij. Maar, dat is natuurlijk cynisch gedacht, daar schieten we niets mee op. En al vindt hoogleraar ouderengeneeskunde Rudy Westendorp het in de Volkskrant ‘helemaal niks’, ben ik bereid om het aardig te vinden. Tenslotte moeten we allemaal het gat gaan dichten, dat is ontstaan door het sluiten van verzorgingshuizen, het afschaffen van de thuishulp en het onder curatele zetten van de thuiszorg.

En dat dan ook supermarkten hun beste beentje voor zetten, is prijzenswaardig. Albert Heijn is trouwens niet de eerste. De Coop, buurtsuper bij uitstek, ging eerder dit jaar al met het Rode Kruis een samenwerking aan om ‘kwetsbare mensen voor te bereiden op noodsituaties’, onder andere door contactcirkels in het leven te roepen en in de buurt mensen te helpen om hun netwerk te versterken.

Maar toch…Vanmorgen heb ik mijn man aangeraden om zich even goed te scheren, voordat hij naar de Albert Heijn gaat. Probeer helder uit je ogen te kijken, roep ik hem nog na, voordat hij al zwabberend om de hoek uit het zicht verdwijnt. Hij heeft een spierziekte, komt niet altijd meer even stabiel over, en voor je het weet, heeft de caissiere hem eruit gepikt voor een praatje met een vrijwilliger. En dat komt nu echt even niet goed uit!

Lees hier het nieuwsbericht over de Albert Heijn