Scheiden na uw 50ste, en dan?

Ieder jaar zijn er zo'n 14.000 50-plussers die besluiten om te gaan scheiden. Wat staat ze te wachten?

De risico's

Lien, achterblijfster: “Ik was net 50 toen mijn man opbiechtte dat hij verliefd was op een jongere vrouw. We waren meer dan dertig jaar samen. We hadden van alles meegemaakt; mooie maar ook verdrietige tijden. Ik dacht dat onze relatie sterker was dan ooit en dat we het goed hadden. Was dat dan allemaal illusie? Kende ik de man eigenlijk wel met wie ik zo lang samen was geweest? En waarom zag ik het niet aankomen? Ik moest erg wennen aan het alleen-zijn, had last van huilbuien, slapeloze nachten en nachtmerries. De moeilijkste momenten waren toen mijn kleinkinderen werden geboren. Dat had ik zo graag met hem willen delen.
Ik ben nadien nooit meer een leuke man tegengekomen. In het begin stond ik niet open voor een nieuwe liefde; ik had te weinig zelfvertrouwen. Het idee dat ik als vrouw zó makkelijk aan de kant kan worden gezet, maakte me onzeker. Wat was ik nog waard? En de vijver waarin je vist na je 50ste is behoorlijk leger dan op je 20ste. Kwam ik een leuke man tegen, dan had die meestal een leuke vrouw.”

Emma, advocaat: “Wie verlaten wordt, is vaak vertwijfeld. Stelden al die huwelijks­jaren dan niets voor? Veel vrouwen komen financieel in zwaar weer. Je overschat je mogelijkheden, ook als je een baan hebt. Alimentatie krijg je maar twaalf jaar, dus wie dan nog geen 65 is en geen baan heeft, moet op minimaal niveau verder. Ook voor mannen zitten er risico’s aan scheiden. Mannen die zelf vertrekken, hebben vrijwel allemaal een nieuwe – meestal jongere – partner. Dat betekent dubbele lasten omdat zij ook hun ex nog moeten onderhouden. De band met zijn kinderen uit het eerste huwelijk kan verwateren, zeker als een nieuwe vrouw of een tweede leg in het spel is. Na een jaar of vijf krijgen deze mannen nog wel eens spijt. Dan zien ze hun vrienden van hun vrijheid genieten, terwijl zij klem zitten in dat nieuwe gezin met huilende baby’s.
Als je verlaten wordt, ligt eenzaamheid op de loer. Vooral als je geen goed sociaal vangnet hebt en de kinderen de deur uit zijn. Scheiden na je 50ste kan zwaarder en emotioneler zijn. Domweg omdat het moeilijker is om weer opnieuw te beginnen.”

Else-Marie, therapeut: “50-plussers hebben een geschiedenis met elkaar en door een scheiding wordt die als het ware gehalveerd. Iemand gaat ervandoor met je levende herinneringen en dat is een groot gemis. Al die momenten die je deelde: de geboorte van de kinderen, de gouden bruiloft van je ouders, vakanties. Met terugwerkende kracht kan het je goede herinneringen bezoedelen. Alles staat in een ander daglicht.
Een valkuil van het scheiden op latere leeftijd is, dat de ouders met hun (jong)volwassen kinderen praten alsof het hun gelijken zijn. Niet doen! En bedenk dat opnieuw beginnen met een andere partner erg lastig is. Het gepuzzel met al die gezinnen, families, huizen. Als 50-plusser is je toekomst kleiner dan je verleden. Er is minder kans om nogmaals een partner tegen te komen, en als je die dan wel tegenkomt, kan je binnen een paar maanden aan het sterfbed van zijn moeder staan of moet je je nieuwe partner zelf verzorgen. Die realiteitszin ontbreekt nogal eens.”

De kansen

Lien, achterblijfster: “Na de eerste klap was ik vastbesloten: ik kruip niet in de slachtofferrol. Ik wil niet onderuit gaan. Emotioneel niet. Financieel niet. Ik had een eigen bedrijf, dus financieel kon ik me redden. Ik kon in elk geval in ons huurhuis blijven. Hoeveel vrouwen eindigen niet in de bijstand en moeten helemaal opnieuw beginnen? Dat bleef mij bespaard. Werken hielp me er ook doorheen.
Ik ging wel naar een psychotherapeut. Daar leerde ik ‘nee’ zeggen en ‘ik kan het niet’. Ik kon altijd alles. Niet dus. Dat was wel een inzicht. Ook leerde ik weer vertrouwen op mijn verstand en gevoel. Want als een scheiding je overdondert, is dat vertrouwen weg. Je bent voor de gek gehouden en je denkt ook dat je jezelf al die jaren voor de gek hebt gehouden.
Nu ben ik alweer veel verder. Ik geniet, meer dan ooit, van de vrijheid die ik heb. Ik kan gaan en staan waar ik wil. Dat kon ik ook wel in mijn huwelijk, maar ik besef het nu veel meer. Ik heb ontdekt dat ik meer kan dan ik dacht. Ik doe aan zeezeilen en reis de wereld over. Ik ben weer een gelukkig mens en dat had ik niet verwacht. Ik heb écht een nieuwe start gemaakt. Ik ben helemaal mezelf, ik neem geen pose aan. Wát ik doe, is echt. Natuurlijk, ik was graag een nieuwe man tegengekomen. Maar ik klaag niet. Ik heb lieve mensen om me heen en ik ben gezond.”

Emma, advocaat: “Een scheiding kan het begin zijn van een nieuwe, boeiende levensfase. Eigenlijk is het bij uitstek hét moment om opnieuw te bedenken wat je wilt met je leven. Mensen ontdekken na de scheiding vaak dat ze meer kunnen dan ze dachten. Het grote voordeel is, en dat geldt zeker voor mensen die scheiden ná hun 50ste, dat je vaak heel goed weet wat je echt níet meer wilt. Meestal komt die nieuwe partner wel, zeker als het vrouwen of mannen betreft die goed in hun vel zitten en hun identiteit hebben behouden of hervonden.
Het is belangrijk om tijdens je huwelijk vrienden en familie niet te verwaarlozen. Ze blijken vaak belangrijk na een scheiding. Het is gelukkig heel gewoon geworden om bijvoorbeeld met vrienden of groepen op vakantie te gaan. De maatschappij is individueler geworden; ook gescheiden mensen zonder partners kunnen gemakkelijker hun plaats vinden.”

Else-Marie, therapeut: “Je kunt zeggen: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Je kunt opnieuw beginnen en genieten van je herwonnen vrijheid. Eindelijk kun je op reis of lid worden van een koor. Maar als ouder kun je nooit opnieuw beginnen. Je blijft verbonden met je kinderen, kleinkinderen en schoonkinderen.
Wil je de kansen die je krijgt in een nieuwe relatie niet verknallen, dan moet je als vader of moeder een paar dingen goed in de gaten houden. Respecteer elkaars kinderen en kleinkinderen. Doe niet net alsof er geen verschil is tussen jouw en zijn kinderen, want die zijn er wel. Je bent niet de oma van zijn kleinkinderen, want die hebben in principe al een oma. Maak onderscheid, doe dingen apart. Denk niet te snel dat je er helemaal bij hoort als hij bij z’n gezin is, want dan krijg je klap op klap. Blijf passend op de achtergrond en doe ’t rustig aan met het je toeëigenen van het leven van de ander. Dán zie ik genoeg kans op nieuw gezamenlijk geluk.”

Reactie toevoegen

32 Comments

Door Liz (niet gecontroleerd) op do, 15-8-2019 - 22:39

Allereerst ben ik van mening dat van beide partners verwacht mag worden dat ze in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Daarnaast kan het ook voorkomen dat de vrouw aan de man alimentatie moet betalen. En verder is het in een procedure zo dat wie stelt, moet bewijzen.

Door Liz (niet gecontroleerd) op do, 15-8-2019 - 22:30

Ik ben ook na een relatie van bijna 30 jaar door mijn man in de steek gelaten. Hij was verliefd geworden op een ander. Wat voelde ik mij verraden! Ze kenden elkaar amper een maand toen ze besloten samen verder te willen. Een maand! Wat weet je dan van elkaar. Na amper 4 maanden hebben ze samen een huis gekocht en na 7 maanden zijn ze samen gaan wonen. Waarom verbaasde het me niets te horen dat ze na ruim een jaar samen alweer uit elkaar zijn... Was het het waard twee gezinnen kapot te maken? Niet dat ik hem terug wil, overigens.

Door sherrieadason (niet gecontroleerd) op zo, 14-7-2019 - 11:54

Ik ben Ldia Ann uit de VS. Mijn man liet me zonder reden achter op 13 juni 2010. Hij ging bij een andere vrouw wonen, ik had zin om mezelf te doden en ik heb zoveel spellers geprobeerd, maar het mocht allemaal niet baten. Mijn leven was erg bitter en bedroefd. Op een dag vertelde een vriend van me over deze spreukgieter, Great Mutaba genaamd, die haar hielp in haar eigen situatie toen haar man haar verliet. Maar in eerste instantie geloofde ik het niet omdat ik er zoveel had getest en het werkte niet. ze smeekte me verder, dus besloot ik om deze spreukgieter Great Mutaba te proberen. Ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen en gaf hem alle nodige informatie die hij nodig had. Hij lachte gewoon en zei me dat ik me nooit zorgen hoef te maken dat mijn man me binnen twee dagen terugbelt en ik geloofde, en nadat hij klaar was met het uitschelden belde mijn man me en begon te bedelen. Hij verontschuldigde zich en kwam terug naar me om te huilen voor een tweede kans. Vandaag leven ik en mijn man gelukkig als nooit tevoren. Ik kan echt zeggen dat deze spreukgieter krachtig is vanwege zijn werk, mijn man is weer thuis. Ik ben nu een heel gelukkige vrouw en sinds hij me liefde heeft getoond zoals nooit tevoren. Bedankt Great Mutaba. Ik zal je voor altijd dankbaar zijn. Je kunt hem bereiken via zijn e-mail: greatmutaba @ yahoo . com of greatmutaba @ gmail . com) hij zal elk probleem oplossen waarmee je nu geconfronteerd wordt. Neem contact op of voeg hem toe op whatsapp (+234 805 468 1416) en zie zijn werk. nogmaals bedankt Great Mutaba.

Door Rik (niet gecontroleerd) op ma, 8-7-2019 - 12:25

"Want als een scheiding je overdondert, is dat vertrouwen weg. Je bent voor de gek gehouden en je denkt ook dat je jezelf al die jaren voor de gek hebt gehouden." Waarom heb je het gevoel voor de gek te zijn gehouden? Alles veranderd, ook jij. De jaren van je huwelijk waren vast oprecht, maar er zijn dingen veranderd. Simpel en onvermijdelijk. Je hebt geen enkele garantie en maar weinig invloed op je leven, laat staan op het leven van een ander. Identificeer jezelf niet met je gedachten en emoties en accepteer dat je een eenvoudig zoogdier bent dat nauwelijks invloed heeft op zijn bestaan.

Door Denise (niet gecontroleerd) op ma, 1-7-2019 - 16:31

Op mijn 50ste raakte ik in de overgang. Kreeg elke nacht rond hetzelfde tijdstip een opvlieger en was dan klaarwakker. Hooguit zo n 2 uur kon ik s nachts slapen. Na ruim een jaar raakte ik in een depressie. Waarschijnlijk de combinatie van veel te korte nachtrust en hormoonwerking. Ik zag het allemaal somber in. Gaf alles en iedereen hiervan de schuld behalve dat ik het bij mezelf zocht. Mijn man was naar mijn idee de meest schuldige van mijn ongelukkig zijn. Ik ging verlangen naar de tijd dat ik nog jong en zorgeloos was, de plaats waar ik geboren en getogen was. Iedereen uit die tijd, dat waren leuke gezellige mensen. Geen zorgen, geen stress alles was zorgeloos en gezellig. Ik ging contact zoeken met kennissen van toen zowel mannen als vrouwen en dat stiekem. Het bleef bij afspreken en verder ging het niet. Eigenlijk interesseerde het me ook niet wat mijn man ervan zou denken wanneer hij erachter zou komen. Hij was in mijn ogen toch de schuldige van alle ellende. Inmiddels 7 jaar verder en al 3,5 jaar gescheiden. Nu net een half jaar geleden gestopt met mijn anti depressie middel en eindelijk uit de depressie. Dertig jaar huwelijk stuk door mijn eigen toedoen. Nu uit de depressie inzien hoe een fantastisch mooi huwelijk dat was en dat ik een geweldige echtgenoot had. Een nieuwe relatie...het wordt nooit meer zoals toen. Samen herinneringen opbouwen van jongs af aan is er natuurlijk niet meer bij. Een tweede huwelijk zie ik mezelf niet meer aan beginnen. Die zal nooit kunnen tippen aan de eerste en dan zou het niet eerlijk zijn ten opzichte van een eventuele nieuwe partner.

Door Christina (niet gecontroleerd) op wo, 15-5-2019 - 14:03

Dag jozef
Ik zit met het zelfde probleem als jij
'k ben 76 jaar en 53 jaar getrouwd
wij leven al 35 jaar naast elkaar en slapen ook apart
Ik ga soms naar bed en denk dan..lieve heer laat me aub niet meer wakker worden
Als je eens wilt praten.
mijn email is .. 19christina43@gmail.com
Ik ben niet uit op een relatie hoor dat moet je niet denken,maar ik zou zo graag eens willen praten met iemand die hetzelfde leven heeft
Groeten christina

Door Christina (niet gecontroleerd) op wo, 15-5-2019 - 12:11

Ik ben een vrouw van 76 jaar ..53 jaar getrouwd .
'k zou heel graag alleen willen wonen ,denk niet dat ik het nog lang vol hou hier.
Heb het jaren lang geprobeerd ,en voor de kinderen bij hem gebleven
maar nu ik ouder ben wil ik graag een paar jaartjes als het kan in vrijheid leven.
Maar hoe het gaat en hoe ik aan het woning kom enz.ik weet het allemaal niet .

Door Dirk (niet gecontroleerd) op vr, 26-4-2019 - 13:02

Hallo, heb het ook meegemaakt na huwelijk van 30 j van vandaag op morgen verlaten zonder zonder een goede uitleg us nu al 2 jaar en gaat heel moeilijk , hoorxtataal niets meer van haar geen foon is sms die ze beantwoord heeft gier gewoon alles en mij in de steek gelaten

Door Jeannette Jenné... (niet gecontroleerd) op zo, 14-4-2019 - 01:07

Op dit moment zit ik bijna in eenzelfde situatie. Ga scheiden , geen familie meer terwijl mijn man een heel leger vlakbij heeft. 1 dochter in Berlijn wil ik niet teveel lastigvallen omdat mijn eerste man niet lang geleden is overleden. Ik woon in Vlissingen sinds 10 jaar , vrienden allemaal in het oosten van het land verspreid en velen niet meer gezond.Sta dus best alleen ervoor .Weet niet waar u woont maar anders misschien e-mail contact. Weet niet of er een vrouwen.nu bij u is (moderne plattelandsvrouwenclub)Ik moet nog door een moeilijke scheiding heen en ben al kapot , hoop het te redden. Als u contact wilt is dat prima misschien kun je elkaar helpen !

Door Hgm.nivard@home.nl (niet gecontroleerd) op do, 28-3-2019 - 19:25

We zijn sinds zes jaar uit elkaar en wonen nu apart. Na een huwelijk van 50 jaar samen. Het valt me niet mee alleen te zijn. Er komt veel eenzaamheid bijkijken. We zijn niet gescheiden, dat vindt mijn man niet nodig. Hij wil alleen wonen en niet meer samen wonen. Ik vind het jammer omdant ik nog van hem houd. Ik moet het er mee doen en redt m wel. Maar heb wel hulp van anderen nodig. En wil graag kontakt met andere mensen anders kom ik in een sociaal isolement. Wat kan ik daaraan doen? Graag reacties!,!