Mijn verhaal: luidruchtige buurman

Alexandra (57): ‘Bij ieder geluid dacht ik: nee toch, gaat het weer beginnen?’

Alexandra vertelt haar aangrijpende verhaal over overlast met de buren. Dit werd op een gegeven moment zo erg, dat ze er overspannen door raakte.

'Door omstandigheden woonde ik lang op kamers bij een hospita. Toen ik kon verhuizen naar een lichte driekamer-bovenwoning was ik dus dolblij. Nu had ik eindelijk een plekje voor mezelf. In een rustige, groene buurt aan de rand van het centrum. Wat had ik het getroffen.'

'Ik merkte al snel hoe gehorig het was'

'Verheugd bracht ik de verhuisdozen via de smalle trap naar boven. Maar al snel daarna merkte ik hoe gehorig het was – én dat er onder mij een stel woonde dat er totaal geen rekening mee hield dat onze woningen slechts gescheiden werden door een dunne, houten vloer. Overdag hoorde ik ze met deuren slaan en boos tegen elkaar schreeuwen. ’s Nachts, als ik in bed lag, moest ik aanhoren hoe ze wild aan het vrijen waren.'

De nieuwe bewoner Henk

'Toen zij verhuisden, slaakte ik een zucht van verlichting. Ik had alleen nooit verwacht dat de burenoverlast nog veel erger zou worden. Na het luidruchtige stel woonden er twintig jaar lang prettige, rustige mensen onder mij. Daarna werd Henk mijn nieuwe onderbuurman. Henk was werkloos en had een groot alcoholprobleem. Zijn huis leek vaak wel een kroeg. Ik hoorde hem met zijn vrienden keihard praten en meeblèren met Een beetje verliefd. De geur van hun sigaretten drong via de kieren in de gang mijn huis binnen.'

Brullen
'Maar het allerergst was het brullen. Een paar keer per week, vaak ’s nachts, hoorde ik hem plotseling hardop vloeken en met zijn vuisten woest tegen de muren bonken. Daarna was het even stil en vervolgens begon hij ongecontroleerd hard te schreeuwen. Alsof hij gek werd van razernij. Ik verstarde helemaal, vond het zó angstaanjagend. Ik ben zelfs een keer ’s nachts in mijn pyjama en met mijn dekbed onder mijn arm naar een vriendin gevlucht die een straat verderop woont.'

'Zo'n buurman is afschuwlijk'
'Het is afschuwelijk om zo’n buurman te hebben. Overdag ging ik mijn huis mijden. Liever fietste ik doelloos urenlang in het rond, dan dat ik thuis wilde zijn. Na een dag hard werken reed ik met tegenzin naar huis, me afvragend of ik die avond een keer tot rust zou kunnen komen. Wat vaak niet het geval was. Want ook als het wel stil bleef, was ik alert. Bij ieder geluid dacht ik: nee toch, gaat het weer beginnen?'

Overspannen

'Ik raakte oververmoeid en overspannen. Kon me op mijn werk niet meer concentreren. Toch wilde ik niet verhuizen. Eigen­lijk uit principe. Ik vond het de om­gekeerde wereld als de overlastveroorzaker in dat fijne huis mocht blijven wonen en ik weg moest. Ik beet me erin vast en bouwde een dossier op voor de woningbouw­vereniging. Alles schreef ik op.'

'Uiteindelijk is hij het huis uit gezet'
'Het beheerste mijn leven, maar uiteindelijk is hij het huis uit gezet. De vloer is inmiddels geïsoleerd en er woont nu een beschaafde mevrouw onder mij. Ik kan me weer ontspannen. Ik vind het zo fijn om lekker te kokkerellen of uitgebreid een krant te lezen zonder te denken: wanneer begint het weer? Mijn huis is weer van mij.'

Bron(nen):

Reactie toevoegen

11 Comments

Door Jojo (niet gecontroleerd) op ma, 14-10-2019 - 15:28

@M.Cremer, dan zou ik maar uitkijken naar andere woonruimte. Is erg lastig aan te tonen, dit soort dingen. Misschien dat andere buren je kunnen steunen door het ook te melden.
Om wat te ontspannen zou je rescue remedie kunnen nemen. En een paar voedingssupplementen. Hartklachten hebben ook te maken met onevenwichtige voeding en tekorten aan voedingsstoffen. Stofjes als magnesium, vitamine B en D helpen om je zenuwstelsel te versterken.
En proberen je niet al te druk te maken. Proberen rustig te blijven ademen. Makkelijker gezegd dan gedaan, dat wel. Zorgen voor rustige geluiden in huis zou iets kunnen schelen.
Er zijn van die apparaatjes op batterijen, die rustige natuurgeluiden of een rustige hartslag geven. Zijn vooral bedoeld voor kleine kinderen maar voor grotere mensen ook prettig. Ook zijn er apparaatjes die bedoeld zijn voor bij tinnitus maar ook die kunnen in andere situaties ook prettig werken.

Door M. Cremer (niet gecontroleerd) op ma, 14-10-2019 - 11:02

Ik heb een BOM naast me wonen. Een man en vrouw die nooit één seconde hun mond houden en ALTIJD SCHREEUWEN. De dochter schreeuwt al net zo a-sociaal en woont hier drie huizen vandaan. Ze heeft een kind dat elke woensdag extra ellende komt veroorzaken omdat opa dan nog meer uit zijn dak gaat. Hij buldert en buldert, zoals elke dag maar nu met een door het huis rennend kleinkind. A_SOCIAAL! Ik raak steeds meer overspannen, moet van de cardioloog mijn medicijnen met 100% verhogen om mijn hart minder snel te laten kloppen, ben pas gereset maar dat helpt in deze situatie niet. Deze kerel KAN en WIL niet normaal praten. Hij praat alsof hij de grootste ruzie heeft met zijn vrouw. Hij gooit en smijt in plaats van dat hij dingen normaal doet. Ik leef bij de gratie van die gek. 's Morgens word ik door hem wakker en in bed moet ik (gebroken) wachten totdat hij om 24.00 uur het gebulder zat is. Hij smijt zijn raam dicht En ik kan de altijd in mijn oor zittende herriestoppers in mijn oren proberen te verwijderen. Ik tril bij het noteren hiervan. Loop nu bij de cardioloog, de neuroloog en de huisarts hiervoor. Binnenkort een gesprek met politie (die nooit wat hoort, want dan zijn het de meest charmante mensen. Ook komt de politie niet hier luisteren maar gaat naar de overlastveroorzakers die op dat moment natuurlijk stil zijn. Alles ontkennen ze natuurlijk. Bij het gesprek komt ook de woningbouw en maatschappelijk werk en de gemeente. Het zal mij benieuwen. Meneer zelf, de buurman, heb ik tot nu toe niet gesproken OMDAT HIJ NIET WIL. Hij wil zijn dochter laten gaan als vertegenwoordiger. NO WAY! HIJ moet komen. Anders een advocaat!

Door Maria (niet gecontroleerd) op do, 7-7-2016 - 19:18

Wat te denken van die zogenaamde leuke gezinnen. Die kinderen hebben met een hoog ADHD gehalte en daarnaast, staan te voetballen en hockyen tegen muren. Ik woon in een straat waar dit gebeurt en als je er wat van zegt, is de reactie daar moet jij maar aan wennen want WIJ wonen hier!!! Ik griezel als ik springkussens in voortuinen zie ook dit staat garant voor HERIE van het hoogopgeleide moderne gezin waar alles moet kunnen. en die jou een oude zeur vinden!!!

Door Diana (niet gecontroleerd) op ma, 6-6-2016 - 11:25

Wij hebben sinds 2,5 jaar een koopwoning. Een maisonnette boven een appartement die gelijkvloers is. Na een maand kregen wij een boos briefje waarin stond dat wij niet zo met onze stoelen moesten schuiven want zijn (onze buurman) 2 katten werden er helemaal gek van. Hier schrokken wij van. Wij hadden helemaal niet de intentie overlast te bezorgen en wilden even persoonlijk vertellen dat we dit gingen oplossen. Echter, de buurman deed niet open. Meerdere malen voor zijn deur gestaan en zagen dat de tv aanstond, dus uiteindelijk hebben we een briefje geschreven dat we het hadden opgelost en dat wanneer hij weer last zou hebben van ons, rustig naar boven kon komen om dit aan te geven. Nu, 2,5 jaar verder is het tot het punt gekomen dat als wij maar de afzuigkap aanzetten of iets te hard lachen met onze visite een scheld-tirade vanuit de beneden verdieping komt. Het is persoonlijk, het zijn woorden die ik nooit en te nimmer gebruik en ik heb afgelopen weekend voor het eerst de Politie gebeld omdat ik ook gewoon wil leven en niet bij elk geluidje die wij maken onze oren spitsen of onze buurman weer enorm hard gaat schelden of bonken op de muren waar onze leiding van trillen. Dit weekend stond hij speciaal voor ons om 5:15 op om luidkeels te gillen dat we moesten wakker worden en opstaan en dat ik een Kankerhoer was en dat ie nog niet klaar was met ons. Ik ben bang dat dit het begin zal zijn van een lang gevecht. Onze buurman heeft namelijk, net als wij, een koopwoning. Ik besef me nu, dat ik veel eerder had moeten bellen... veel minder bij mezelf had moeten zoeken. Ik wilde het zelf oplossen... grote fout, blijkt achteraf!

Door Jeanny (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 19:02

Ik woon hier al meer dan 40 jaar in deze buurt, heel prettig, tot een jonge man het huis naast mij kocht. Hij is dit in de weekenden gaan verbouwen en ik heb 18 maanden elk weekend in de herrie gezeten. Mijn hele sociale leven in het weekend is kapot, er komt niemand meer. Ik kon hier niets tegen doen want dat mag al verbouw je drie jaar. Hi j heeft nooit excuses gemaakt voor de overlast, want hij staat in zijn recht

Door JJ (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 18:13

Altijd lastig en mensen roepen dan algauw dat je maar een hutje op de hei moet nemen. Maar het gaat niet om af en toe wat horen maar om luidruchtigheid en bijvoorbeeld stampen op een ongeïsoleerde vloer. Meestal doet de woningbouw niks. Mijn buurvrouw had het meeste last omdat zij onder een luidruchtig gezin woonde. Woningbouw zei gewoon dat er in het verleden nooit geklaagd was. Nou woonde er voor haar iemand die nooit t huis was dus die had ook weinig reden tot klagen. Op een ander adres kreeg ik hulpverlening op m'n dak omdat ik overlast had, die dus moest zien uit te vogelen wat er met mijn bovenkamer aan de hand was. Omgekeerde wereld dus.
Nu gelukkig wel een mooie, rustige woning, allen blijft de woningbouw wel bezig om hulpverlening op me af te sturen, nu al voor de derde keer.

Door Jeanne Kruijff (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 15:12

Overlastgevende buurmannen kan men aanpakken op stalking. Dat weet ik absoluut zeker omdat ik in de jaren 90 van de vorige eeuw ook zo'n stel buren had en toen heeft mijn dochter, die in de Tweede Kamer zat, een extra artikel bij de wet op stalking erdoor gekregen.
Dus langdurige overlast van buren heet volgens de wet in ons land ook stalking.

Door C.C. (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 13:43

Lijkt mijn verhaal wel. Niet alleen dagelijks vreselijke herrie maar ook pesten en je naam besmeuren. De verhuurder durfde niet op te treden en omdat het een bajesklant was moest hij toch een kans krijgen etc.... Politie waarschuwde me voor de man vanwege zijn lage karakter maar deed niets. Uiteindelijk raakte ik ook in een enorme burnout die jarenlang duurde en waar ik niet zonder littekens ben uit gekomen. Toen de smeerlap stierf heb ik en de halve wijk met mij de vlag uitgehangen. De buur die na hem in die woning kwam wonen is gelukkig van een heel ander niveau. Het is echter schandalig dat een bajesklant jarenlang een buurt kan teisteren en er niemand wil of durft op te treden.

Door Alda Rozeboom (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 11:28

Alexandra had veel eerder iets moeten ondernemen en het niet zo ver moeten laten komen. En waren er geen andere buren die ook last hadden zodat er gezamenlijk actie had kunnen worden ondernomen?

Door fpo (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 11:05

Wat fijn om ook eens te lezen dat de woningbouwvereniging wél ingegrepen heeft en de overlast-veroorzaker uit huis heeft gezet! Meestal wordt er veel te lang gewacht en dan zijn de omwonenden totaal kapot en ziek van de ellende die sommige mensen veroorzaken.