Stelling: Als de situatie zich voordoet, ben ik bereid om als mantelzorger in het verpleeghuis mijn steentje bij te dragen

Steeds meer verpleeghuizen vragen familieleden om bij te springen. Bijvoorbeeld om het bed te verschonen of om te helpen bij het douchen of bij de maaltijden.

Er zijn te weinig verplegenden en verzorgenden, vacatures worden nauwelijks meer opgevuld. Bovendien is in vrijwel alle verpleeghuizen het ziekteverzuim hoog. En dus vallen er steeds meer gaten in de roosters. Met of zonder corona: steeds méér verpleeghuizen redden het niet meer zonder extra hulp van de mantelzorgers.

Wie voor zijn vader of moeder nét dat beetje extra wil, zal zelf de handen uit de mouwen moeten steken. Dat dit een tijdelijk fenomeen is, gelooft niemand meer. Deskundigen zeggen: “Dit is de voorbode van wat ons te wachten staat, ja.”

Reactie toevoegen

68 Comments

Door Anoniem (niet gecontroleerd) op za, 13-8-2022 - 11:02

Ik ben al jaren mantelzorger eerst moeder en schoonmoeder nu voor mijn man. Het wordt gewoon van je verwacht en dat is niet juist! Het is behoorlijk stressvol om dit te moeten doen.

Door Maria (niet gecontroleerd) op do, 11-8-2022 - 19:44

Ben al jaren mantelzorger van 3 personen 150 km wegwonend moeder 97 alleen AOW, psychiatrisch ziek zusje 70 jaar alleen AOW en ongetrouwde tante 95 jaar .De reiskosten kan ik niet declareren en worden ook voor mij met klein pensioen ook onbetaalbaar Ben zelf 73 en longpat.en door mantelzorgen aan eind van mijn latijn , nee ik vind dat de regering misbruik maakt wil mensen zoals mijn moeder die alleen in veel te groot huis woont met alleen gaskachel totaal in de steek .Nederland draait op vrijwilligers Ik voel me als oudere totaal in de,steek gelaten .En nee als mijn moeder nog mag meemaken ergens opgenomen te worden evenals zusje ben ik opgebrand

Door Marleen ( zorgm... (niet gecontroleerd) op do, 11-8-2022 - 08:31

Het werken in de zorg is een roeping. Welke zorg je ook moet geven op welke plek je ook werkt. Thuiszorg, PG, Somatiek...Het is zo fijn om je steentje bij te kunnen dragen aan een stukje kwaliteit en welzijn. We zien dat we die kwaliteit in de zorg krampachtig proberen vast te houden, hoe zwaar die ook is. En lopen daarbij al heel lang op onze tenen. Je rent je rot, ook voor het kleinste dingetje. Je moet keuzes maken in wat wel haalbaar is en wat moet wachten. Dat is heel naar.maar we doen ons stinkende best om zo min mogelijk in kwaliteit in te leveren. Dat er landelijk te weinig mensen willen werken in de zorg is heel erg. Zeker voor de mensen die zorg nodig hebben, maar ook voor ons, zorgpersoneel. Wat ik zie op de werkvloer is dat er veel bewoners erg weinig aanloop hebben. Zij komen de dag ook moeizaam door. Zij zijn afhankelijk wie er tijd heeft. Eenzaamheid is erg groot. Vrienden, familie, ingehuurde vrijwilligers.... zij kunnen dat verschil maken. De gaten in het rooster zijn werkelijk niet normaal. Iedere zorgmedewerker overstijgt zijn contracturen dramatisch. Dat is ook niet vol te houden voor ons. Vele vallen daardoor uit, en deze kunnen niet vervangen worden, gewoonweg omdat ze er niet zijn. Dan wordt het nog lastiger voor het personeel dat over blijft. Ik snap de boosheid van vele partners en familie. En straks zelf hulpbehoevend worden... liever niet. Maar er zal iets moeten. En dat zal toch samen moeten. Kijk naar mogelijkheden. Stel jezelf de vraag, wat kan ik evt. Wel betekenen. Jullie zijn echt nodig. Laat ons niet verdrinken, er is anders straks helemaal geen personeel meer over. En ook wij krijgen er steeds meer taken bij, wat eigenlijk al niet meer kan. Ons lichaam kan dit niet volhouden. Jullie lezen, hoe teleurgesteld je ook bent in de regering, we kunnen echt niet zonder hulp. Probeer oplossing gericht te kijken wat jij nog wel kan betekenen. Het is wel je familie die zorg en aandacht nodig heeft.

Door Marieke (niet gecontroleerd) op wo, 10-8-2022 - 01:43

En dat wil men in Den Haag nou zo graag. Vrijwilligers......, geen gediplomeerden verzorgenden want die moet je betalen want vrijwilligers laten hun ouders en/of partners toch niet stikken..... Den Haag is er alleen op uit om de familie zelf de problemen te laten oplossen. En ja.., waar zijn al die voormalige verzorgenden toch gebleven....???? Het is gewoon een vies beleid waar onze regering op aan dringt en ja, zij laten de mantelzorgers mooi stikken goed beschouwd. Een 82 jarige moet een 86 jarige verzorgen etc. etc. etc. Ik ben blij dat ik het grootste deel van mijn leven er op heb zitten, wil niet meer langer leven als er straks een 76 jarige of een robot of iemand die onze taal niet spreekt aan ons bed staat. Onze toekomst is aan het wegrotten wat humaniteit betreft en in een dergelijke situatie pas ik niet in, wil daar niet aan deelnemen. Begin maar met de productie van die ene pil, want daar wordt men in Den Haag blij van. We zijn met teveel, we worden te oud, we zijn te duur, we zijn alleen potverteerders, meer niet.

Door Riet (niet gecontroleerd) op ma, 8-8-2022 - 22:45

Langzaam maar zeker doe ik zelf steeds minder in mijn eigen huishouding. Ik kan me niet opgeven als mantelzorger, want dat is een verplichting die niet altijd strookt met eigen mogelijkheden. Licht vrijwilligerswerk in een verpleeghuis doe ik al jaren, maar dat is iets anders dan de zware bezigheden als bedden of douchen.
In de verpleeghuizen komen steeds meer hoogbejaarden. Als er al een partner is, dan kunnen die geen mantelzorger meer zijn. In de huidige maatschappij wonen kinderen niet meer om de hoek, maar vaak op grote afstand. Hoe moet je die reistijd en alle bijbehorende verplichtingen combineren met je huishouding, baan en gezin (in welke volgorde dan ook). Ik ben bang om zelf hulpbehoevend te worden want wie moet me dan helpen?

Door Riet (niet gecontroleerd) op ma, 8-8-2022 - 22:40

Mooi gezegd. Het hele sociale maatschappelijke is aan de kant gezet voor geld. Altijd maar geld, waardoor zorg een economische handel wordt.

Door Anneke van Voorst (niet gecontroleerd) op ma, 8-8-2022 - 11:09

Wil helpen, maar er moet zeker meer personeel komen, er is te veel bezuinigd door den haag. Te veel stafleden in plaats van handjes aan het bed. Ben nu mantelzorger voor mijn moeder thuis.

Door Jannie Groenendijk (niet gecontroleerd) op ma, 8-8-2022 - 10:07

Ik was een keer op bezoek er was 1 begeleidster ,ze vroeg of ik even 5 minuten op wilde letten op 6 bewoners ,maar die 5 minuten werd een uur ,stel dat er wat gebeurde en dan ,dus nooit meer

Door Lindeman (niet gecontroleerd) op zo, 7-8-2022 - 22:15

Ik heb dit vier jaar als mantelzorger voor mijn partner op mij genomen. Hij is nu een haar overleden. In de coronatijd verschrikkelijke dingen meegemaakt die konfronterend mensonterend zijn geweest. Inbdevkaatste maanden nog veel bij hem kunnen zijn omdat er een enorm tekort was aan deskundige krachten ik werd geregeld ingeschakeld om hem te jalmeren het is intensief geweest maar ik ben nlj en dankbaar dat ik de zorg voor hem heb kunnen doen.

Door Lindeman (niet gecontroleerd) op zo, 7-8-2022 - 22:15

Ik heb dit vier jaar als mantelzorger voor mijn partner op mij genomen. Hij is nu een haar overleden. In de coronatijd verschrikkelijke dingen meegemaakt die konfronterend mensonterend zijn geweest. Inbdevkaatste maanden nog veel bij hem kunnen zijn omdat er een enorm tekort was aan deskundige krachten ik werd geregeld ingeschakeld om hem te jalmeren het is intensief geweest maar ik ben nlj en dankbaar dat ik de zorg voor hem heb kunnen doen.