Een tracking-app tegen corona: hoe werkt dat?

De overheid wil apps gaan inzetten tegen de verspreiding van corona. Maar hoe werkt dat dan eigenlijk? Hoe zit het met de privacy - kunnen types met minder goede bedoelingen u ook gaan volgen? Krijgen we straks net zo’n samenleving als in China, waar de overheid werkelijk alles van u weet?

De Nederlandse overheid heeft al gezegd dat de apps die worden ingezet, moeten voldoen aan de privacywetgeving. Uw persoonlijke gegevens mogen dus niet met anderen worden gedeeld: u moet anoniem blijven. Daarnaast werkt de Europese Commissie aan richtlijnen waaraan de apps in de strijd tegen corona moeten voldoen. Ook deze Europese richtlijnen concentreren zich op de privacy van de burgers.

Tracking-app moet verspreiding tegengaan

Voor de tracking-app (een app die weet waar u bent) wil de overheid bluetooth gaan gebruiken. Bluetooth is de techniek waarmee u uw mobiele telefoon draadloos koppelt aan bijvoorbeeld het mediasysteem in uw auto of de speakers thuis. Telefoons zenden via bluetooth continu een uniek nummer uit. Komt u iemand tegen, dan zien ook de telefoons elkaar. Op dat moment wisselt bluetooth de unieke nummers uit en slaat die – versleuteld en alleen op uw eigen telefoon – op.

Controle in tracking-app

Stel dat de kennis die u tegenkwam later corona blijkt te hebben. Hij moet dat dan zelf in de app aangeven. Daarna moet een medische controle plaatsvinden: heeft hij werkelijk corona? Is zo’n controle er niet, dan kan de eerste de beste grapjas ook aangeven dat hij corona heeft – met alle gevolgen van dien. Na bevestiging van corona krijgt de app een signaal: de melding klopt. De app stuurt daarop een bericht naar alle telefoons die hij onlangs via bluetooth heeft gezien: “U bent in contact geweest met een besmet persoon”. In dit bericht staan géén gegevens van de besmette persoon en u komt ook niet te weten met welke personen de besmette persoon nog meer in contact is geweest. Ook krijgt u géén informatie over waar en wanneer u de besmette persoon heeft ontmoet. Vooralsnog geen Chinese toestanden dus…

Risico’s van de tracking-app

In Singapore werkt men met de app Trace-Together, een app gebaseerd op bluetoothtechnologie. Daar is het instrument (nog) niet effectief genoeg tegen de verspreiding van het virus. Dat heeft verschillende oorzaken:

  • Bluetooth is niet waterdicht en registreert ook contactmomenten die geen contactmomenten zijn. Zo pikt bluetooth door de muur heen ook de nummers van uw buren op. En door het raam heen van voorbijgangers. Geen contactmomenten dus, maar wel een mogelijke waarschuwing. En omdat de app niet meldt waar en wanneer u met een besmette persoon in aanraking bent geweest, weet u ook niet of de waarschuwing terecht is of niet. Meer angst kan dan het gevolg zijn.
     
  • Bluetooth moet altijd ingeschakeld zijn en dat doet niet iedereen. Bovendien blijkt de iPhone nog een verhaal apart te zijn. In Singapore ontdekte men namelijk dat de iPhone de corona-app in slaapstand zet zodra de gebruiker een andere app opent. Apple doet dat vanwege de privacy van de gebruiker. Maar voor een app als Trace-Together is het dus minder handig.
     
  • In Singapore heeft een op de zes inwoners de app gedownload: te weinig om effectief te zijn. Pas als minimaal 60 procent van de bevolking zo’n app gebruikt, wordt het een effectief middel, hebben Britse onderzoekers al vastgesteld. Dat lukt alleen als de burger ervan overtuigd is dat de app daadwerkelijk veilig is en geen privacygevoelige informatie deelt. De Nederlandse overheid kan er natuurlijk ook voor kiezen een tracking-app te verplichten, maar het is zeer de vraag of de burger daarmee akkoord gaat. Nu al waarschuwen de privacywaakhonden de overheid om de privacy scherp in de gaten te houden.
Bron(nen):