Beleggen, ik?

Twee mensen vertellen hun ervaringen met beleggen. Lees hier hun verhaal

Jeannette Rietveld-Scholte (66) belegt in aandelen en verloor veel geld, maar verdient dat nu weer terug.

“Ik probeer de beurs zo goed mogelijk te volgen en beleg zelf bij Alex Vermogensbank met wat hulp van de Vereniging Effecten Bezitters (VEB). Dat bevalt prima. Het begint ’s ochtends om negen uur al. Dan kijk ik op vier computerschermen naar de opening, bekijk de beleggersagenda en blijf de futures goed volgen (futures zijn een bepaald beleggingsinstrument, red.). En RTL Z staat hier de hele dag aan.

Ik doe ook nog het huishouden, dus dan staofzuig ik een kamer en kijk ik weer even. Om half vier gaat de beurs in de VS open, dan let ik goed op. Net als bij het sluiten van de Amsterdamse beurs. Dat is belangrijk voor de volgende dag.

Ik doe dit al sinds 1998 en ben intussen een actieve daghandelaar geworden. Er zit veel sentiment op de beurs, volgens mij soms bewust gestuurd door de media. Dat zorgt voor veel beweging waar ik op in probeer te spelen. Op een goede dag verdien ik zo een paar honderd euro. Ik ben veel geld kwijtgeraakt, maar heb ook veel terugverdiend. Nog niet alles, dus ik blijf beleggen.

Ja, er gaat veel tijd in zitten, maar ik vind het spannend en leuk. Bijna verslavend."

Peter Elenbaas (60) raakte zijn geld kwijt en stopte met beleggen in aandelen. “Ik behaalde voor de eeuwwisseling grote financiële successen op de beurzen.”

“Vijftien jaar geleden was de aandelenhype een casino waar je niet kon verliezen. Dacht ik. Ik gooide al mijn spaargeld op de beurs en het bleef maar groeien. Mijn aandelen Versatel stegen 300 procent in twee jaar tijd. Aandelen KPN en Endemol: hetzelfde. Tot de beursval van de technologiebedrijven in het voorjaar van 2000. Ik was alles kwijt. Heel veel geld. Nee, dat was niet prettig.

Jarenlang heb ik de beurs volledig gemeden, al doe ik sinds kort weer een beetje mee onder zware begeleiding van een financieel onderlegde vriend. Een paar jaar geleden kreeg ik namelijk een erfenis van mijn vader, die was belegd in ingewikkelde ING-constructies. Daar begreep ik niets van, dus ik heb die belegging ontmanteld en het geld op advies van mijn vriend gestoken in veilige bedrijfsobligaties.

Op één zeperd van een paar duizend euro na gaat dat nu goed. Ik speculeer niet meer. De opbrengst moet een aanvulling zijn op mijn gebroken pensioen en mijn hoge hypotheek. Met een appeltje voor de dorst ga je niet gokken.”

Blijf op de hoogte, volg onze digitale rubriek www.geldenrecht.nl/beleggen

Bron(nen):
Trefwoorden: