Stelling: geloof speelt een belangrijke rol in mijn leven

Het is iets heel persoonlijks: geloof. Voor sommigen een inspiratiebron, een bron van kracht, voor anderen een fijne culturele traditie. Anderen zijn geen aanhanger van een specifieke religie maar geloven in het lot, in het najagen van geluk of het helpen van anderen. Wat voor rol speelt geloof in uw leven?

De stelling luidt: 'Geloof speelt een belangrijke rol in mijn leven'. Bent u het hiermee eens? U kunt uw keuze eventueel toelichten met een reactie!

12 Comments

Door Corrie (niet gecontroleerd) op do, 31-12-2015 - 15:53

Geloof is het allerbelangrijkste in mijn leven. Geloof in God, die door het zenden van Zijn Zoon Jezus, en door Zijn lijden, sterven en opstanding ook voor mij het eeuwige leven heeft verworven. Op de wereld gekomen om te sterven voor onze zonden.
Hij voor mij, wat een liefde! Wat een uitzicht in deze uitzichtloze wereld vol van geweld en haat.

Door john (niet gecontroleerd) op di, 29-12-2015 - 14:30

geloven is het pad bewandelen van de onwaarheden

Door gerda (niet gecontroleerd) op wo, 25-11-2015 - 15:39

mijn geloof in Jezus Christus is het belangrijkste in mijn leven, Hij geeft steun en wijze lessen in de Bijbel over hoe wij met elkaar moeten omgaan en Hij geeft een diepe vrede die ik iedereen van harte gun.
Tot onze grote dankbaarheid hebben ook onze kinderen en Schoonkinderen belijdenis gedaan en zijn in verschillende kerken meelevend en actief. A.s zondag wordt ons 3e kleinkind gedoopt, dat is voor ons echt een feest.
Ik vind het overigens fijn dat Plus zo'n onderzoek doet en daar over schrijft.

Door Evelien (niet gecontroleerd) op di, 24-11-2015 - 21:02

Ja,van kleins af aan,ben m,n ouders daar ook heel dankbaar voor,in alles zie ik Gods hand als een lijndraad door mijn leven,bid en dank elke dag

Door Henny (niet gecontroleerd) op ma, 23-11-2015 - 20:00

Ik ben gelovig opgegroeid maar er werd weinig over gedeeld en gepraat in ons gezin. Je moest het maar aannemen zoals het was. Ik heb belijdenis gedaan eigenlijk omdat het zo hoorde. Ruim 10 jaar ga ik niet meer naar de diensten. Omdat het voor mij geen toegevoegde waarde meer heeft. Ik zit bij een starre gereformeerde kerk. Ik voelde me hier niet meer thuis. Ik heb nog een alpha cursus gevolgd bij een andere gemeente om misschien iets meer en verder te kunnen met mijn geloof. Dit was een mooie ervaring met andere geloven. Maar dit vindt ik niet in de kerk waar ik ben opgegroeid.Onze kinderen heb ik nooit iets opgedrongen en hebben er ook niets mee en gaan al lang niet meer . Zoals onze kerk niet vooruit kijkt en verandert ga ik niet meer en misschien keer ik de rug ter zijne tijd wel de rug toe. Het is tijd voor vernieuwing in de kerken anders lopen er steeds meer mensen weg.

Door Marianne Gebben (niet gecontroleerd) op ma, 23-11-2015 - 19:08

Geloof speelt helemaal geen rol meer in mn leven.
Hoewel ik katholiek ben opgevoed, 41 jr geleden voor de kerk ben getrouwd, mn kinderen gedoopt zijn. Heb ik nu helemaal niets meer met t geloof.

Door Mieke (niet gecontroleerd) op ma, 23-11-2015 - 18:56

Totaal niet komt alleen maar ellende.Ik ben blij dat ik nu zelf nadenk.

Door Kees Lieffering (niet gecontroleerd) op ma, 23-11-2015 - 13:33

Het geloof speelt de belangrijkste rol in mijn leven.
Ik behoor kennelijk tot de kleine minderheid (van 14% alhoewel ik mij afvraag of dit werkelijk zo is, het is niet modieus om daar verdriet van te hebben en vraag mij af of een ieder daarvoor echt uit komt) die er verdriet van heeft dat twee van de drie kinderen niet meer gelovig zijn. Het geloof wordt veelal afgerekend op het gedrag van mensen. Dat is best begrijpelijk en ook beschamend soms, maar dat is niet juist. Om het geloof in Christus te beoordelen dient men kennis te nemen van zijn Woord (d.w.z. de Bijbel in zijn geheel) Het verdriet bij mij is er omdat de kinderen iets heel erg belangrijks in hun leven gaan missen in het hier en nu, maar vooral in het geluk van het hiernamaals (dat laatste is het belangrijkste)

Door Hans Brinkhuis (niet gecontroleerd) op zo, 22-11-2015 - 19:50

Geloof heeft vanaf mijn vroege jeugd een rol gespeeld. Gelovig opgevoed en zondags naar de kerk. In de pubertijd koos ik voor meer afstand en zakte het geloof weg.
Mijn geloof kreeg later een boost toen mijn vrouw Marijke, na 20 jaar ziek te zijn geweest, op één moment werd genezen. Zij kon niets meer, zat in een rolstoel, had een scootmobiel, traplift, aangepaste auto, thuiszorg.... Ik zorgde voor het gezin, voor zover dat met het werk te combineren was.
Op 14 september 2003 is voor haar in een kerkdienst gebeden. De evangelist zei, toen zij in de rolstoel naar voren kwam: 'Marijke God heeft een beter plan; sta op en loop in Jezus naam.' Zij liep en was helemaal beter! Vanaf dat moment is ons leven totaal veranderd en óók mijn geloof. Nu hebben we een levend geloof en zijn we samen actief in onze kerk.
Voor wie het wil zien: www.Godheefteenbeterplan.nl

Met vriendelijke groet,
Hans Brinkhuiis

Door Anonymous (niet gecontroleerd) op za, 21-11-2015 - 17:48

Geloof is min of meer de oorzaak van al deze ellende.