Onze herinneringen aan voorlezen
Voorlezen is zoveel meer dan woorden op papier. Het is samen onder de dekens kruipen, een vertrouwde stem horen, lachen om stemmetjes of juist stil worden bij een zielig sprookje. Voor veel mensen is voorlezen onlosmakelijk verbonden met een gevoel van geborgenheid en aandacht. Niet voor niets staan de Nationale Voorleesdagen, die op 21 januari starten, ieder jaar weer in het teken van dit bijzondere moment tussen (groot)ouder en kind.
De Nationale Voorleesdagen 2026 vinden plaats van 21 januari tot en met 1 februari en staan volledig in het teken van voorlezen aan jonge kinderen van 0 tot 6 jaar. Juist in deze fase, waarin kinderen zelf nog niet kunnen lezen of net beginnen, heeft voorlezen grote voordelen. Het vergroot de woordenschat en het tekstbegrip, maar draagt ook bij aan het ontwikkelen van taalgevoel en inlevingsvermogen. De campagne, die sinds 2004 bestaat en een initiatief is van Stichting Lezen en Stichting CPNB, benadrukt daarom ieder jaar opnieuw de boodschap: Voorlezen gaat voor!
Jullie herinneringen aan voorlezen
In aanloop naar de Nationale Voorleesdagen vroegen we op onze Facebook en Instagram: wat zijn uw herinneringen aan voorlezen? De reacties stroomden binnen. Warm, ontroerend, soms ook eerlijk en nuchter. Van ouders die zelf verhalen verzonnen tot mensen bij wie er juist nooit werd voorgelezen, maar die het daardoor hun eigen kinderen des te bewuster wél deden.
Een greep uit jullie herinneringen, onder het bericht van Instagram.
“Met m’n zusje(s) deelde ik één kamertje (jaren '60), best wel gezellig. Mamma las meestal voor uit de boekjes van W.G. van der Hulst, Merijntje Gijzen, Voetstapjes in de sneeuw, etc. Ook was er een sprookjesboek waaruit ze voorlas. Het meisje met de zwavelstokjes vonden wij altijd zo zielig… Een enkele keer las papa voor maar die was druk met werk en nog leren om een paar gulden meer te verdienen. Mooie herinneringen.”
– Wim Fokje van den Berg
"Iedere avond werd er voorgelezen, ondanks dat mijn ouders een winkel hadden en altijd druk waren. Meestal door mijn moeder maar mijn vader ook geregeld. Saskia en Jeroen, Bolke de Beer en Ernstjan en Snabbeltje waarin heel veel gekwaakt werd dat mijn vader dan ook trouw deed."
- Nelly Engelsman
"Heerlijk! Mijn pa deed dat, van alles maar wat mij het meeste is bijgebleven was de Dikke en de Dunne, hij deed er stemmetjes bij, zo mooi!"
- Henny Wijngaarden Veenhof
"Mijn moeder las vroeger toen ik klein was altijd voor: Sjakie en de Chocoladefabriek, De Griezels en veel meer, heel leuk! Zelf ben ik dit ook gaan doen: de boeken over de Gorgels van Jochem Myjer zijn favoriet."
- Gezondheidsnet
"Ik werd nooit voorgelezen. Terwijl mijn moeder toch heel veel van lezen hield. Ik moest zelf maar lezen in bed. Met mijn broer las ze wel. Die moest thuis oefenen. Ik zat altijd mee te luisteren en pikte het snel op. Zodoende kon ik vanaf mijn vijfde al aardig lezen. Mijn juf kon wel geweldig voorlezen: over Wiplala en Pluk van de Petteflet. Ik heb mijn kinderen wel voorgelezen wel bijna tot de brugklas, zo genoten we ervan."
– Neeltje Parkema
"Mijn ouders hebben nooit voorgelezen. Ik mijn kinderen juist altijd veel. Elke avond. Hún lievelingsboek was Eric Carle, Pas op voor de reus! Met omklap plaatjes."
- Yvonne Hemelt-van Rossum
"Lijkt veel op hoe ik en m'n zusje waren en ja de bekende sprookjes werden voorgelezen door mijn vader en mijn oudste broer. Mijn oudste broer las graag de Baron van Munchhausen voor, mijn moeder deed het minder maar wel kan ik me Repelsteeltje van haar nog herinneren. Piggelmee was ook een geliefd verhaal bij m'n vader."
- Willy Lucia Peters
"Wij hadden een lieve buurman ,opa Maan noemden mijn zusje en ik hem, hij kon prachtig sprookjes voorlezen."
- Anneke Mostert-van Polen
"Mijn zusters lazen voor. Mijn moeder deed weleens een Gronings stukje uit de krant voorlezen."
- Martha Dekker
"Ik heb in mijn jonge jaren veel opgepast en als de kleintjes naar bed gebracht werden dan las ik ze een verhaaltje voor zodat papa en mama rustig konden vertrekken En als de kleine sliep dan ging ik rustig naar beneden en kon ik rustig de avond uitzitten met een boek of breiwerk met de tv of radio aan. Ik denk erg graag aan terug."
- Petra De Jong
"Het boek Slurfje past op het ei. Wij lazen het onze kinderen voor en wij hebben het hun kinderen weer voorgelezen . Vorige kerst hebben wij ieder het boek Slurfje past op het ei kunnen geven. Eén boek over onbaatzuchtigheid en egoïsme."
- Marlene van der Brugge-tuninga
Lees alle persoonlijke reacties onder de post op Facebook, of op onze Instagram.
Kind- en jeugdboeken van vroeger
Of je nu voorgelezen werd, zelf las of alleen op school las, een aantal boektitels komt steeds terug. Zoals De Kameleon, Jip en Janneke, Pietje Bell en Dik Trom. Lees ook de andere 7 titels van populaire nostalgische boeken.
Slapen zonder voorlezen
Opvallend was ook het aantal reacties van lezers bij wie er vroeger juist níét werd voorgelezen. Op Facebook lieten meerdere mensen weten dat sprookjes of verhaaltjes bij hen thuis geen onderdeel waren van het avondritueel. Juist die eerlijkheid laat zien hoe verschillend jeugdherinneringen kunnen zijn — en hoe bewust veel mensen later zelf wél zijn gaan voorlezen aan hun kinderen of kleinkinderen.
Voorlezen laat sporen na — ook als het er juist niet was. De herinneringen laten zien hoe groot de impact kan zijn van een paar minuten aandacht, een stem in het donker, een verhaal dat blijft hangen. Precies dát maakt voorlezen zo waardevol. Niet alleen tijdens de Nationale Voorleesdagen, maar elke dag opnieuw.
Wat zijn uw herinneringen aan voorlezen? Deel ze met ons onder dit artikel.
Reactie toevoegen