8 Herinneringen aan de koude slaapkamer uit je jeugd

Vroeger was alleen de woonkamer verwarmd. De winters waren veel kouder dan nu en in de slaapkamer was het vaak ijskoud en klam. Gelukkig hadden onze ouders trucjes bedacht om ons warm te houden. Welke herinneringen herkent u?

1. Pyjama op de kachel

De kachel in de woonkamer was de enige bron van warmte in huis. Dus legden onze moeders onze flanellen pyjama vlak voordat we naar bed gingen even bij de kachel. Zo ging je met een warm pyjamaatje het bed in.

2. Steen op de kachel

Wat ook werd verwarmd op de kachel: een grote steen of kei. Daar deed moeder daarna een handdoek omheen zodat de steen als kruik in bed diende. Eén Pluslezer vertelt in onze nostalgische facebookgroep zelfs dat ze de deksel van de kachel mee in bed kreeg.

3. Kruik in bed

Iets handiger in gebruik, was de ijzeren of plastic kruik. Die werd met warm water gevuld. Moeder legde de kruik voordat we naar bed gingen al in bed, zo stapte je een verwarm bedje in. Met je buik tegen een warme kruik aanliggen, iets fijners bestond er niet. Wel uitkijken dat je je niet brandde. Daarom deed moeder er vaak een gebreide of gehaakte sok omheen. Of een oude sok en dan maar hopen dat er geen gaten in zaten.

Plus Magazine Tijdmachine

Krijgt u geen genoeg van de nostalgische verhalen en herinneringen? Word nu lid van de Plus Magazine Tijdmachine groep op Facebook en ga samen terug naar toen!

4. Wollen deken

Dekbedden waren er niet, vroeger. We sliepen onder een laken en een deken. En in de winter kreeg je extra dekens. De geur van fris gewassen beddengoed, het gewicht van al die dekens bovenop je, je moeder die je nog eens extra kwam instoppen en alles heel strak trok en 's ochtends wakker worden met rijp op de dekens.

5. Jas in bed

Als zelfs wollen dekens je niet warm konden krijgen, dan kreeg je ook nog de winterjas van vader over je heen. Dat was een heerlijke, dikke jas!

6. Samen slapen

Sommige kinderen sliepen ook met hun broertje of zusje in bed. Dat was lekker warm! Wel vechten om de kruik natuurlijk.

7. Levertraan

En dan voor het slapengaan: een lepel levertraan. Een smeriger goedje bestond er niet. Neus dicht en zo snel mogelijk doorslikken. De penetrante smaak raakte je urenlang niet meer kwijt, tenzij je er nog snel een dropje of klontje suiker achteraan mocht nemen. Een hele generatie kinderen groeide er mee op. U ook?

8. IJsbloemen op de ramen

De ijskoude slaapkamer uit je jeugd had een grote schoonheid in de winter: IJsbloemen op het raam. Prachtige varens en fantasievormen van ijskristallen. Met je adem kon je er nog meer maken, of ze laten smelten. De komst van dubbel glas en centrale verwarming betekenden het einde van de ijsbloemen op het raam.

Reactie toevoegen

56 Comments

Door Siny (niet gecontroleerd) op za, 21-11-2020 - 20:22

Klopt helemaal. Kruik mee naar bed en z'n doorgestikte deken op bed. En pyjama over de kachel warmen als je onder de douche vandaan kwam. Af en toe nog wel heimwee naar die onbezorgde kindertijd.----

Door Rico (niet gecontroleerd) op za, 21-11-2020 - 20:00

Samen slapen als kind nooit gedaan maar wel met hele dikke (wollen)dekens op bed met een kruik. IJsbloemen op het raam morgens en dan ook nog naar een ijskoude wc die buiten was in een houten hok. Stond een petroleumstel om te voorkomen van het bevriezen van de stortbak en de wc. 60 jaar later heb ik nog een hekel aan een warme slaapkamer, de verwarming staat daar nooit aan.

Door C van Leeuwen (niet gecontroleerd) op vr, 20-11-2020 - 17:18

o voor straf naar boven en het ijs maar van de ramen blazen om naar buiten te kijken .
de strijkbout op kachel verwarmen en mee naar bed.
en ruzie met je zus in bed toen we later een kruik kregen om je voeten te verwarmen .
en maar aan de dekens trekken .

Door Anton Deurloo (niet gecontroleerd) op vr, 20-11-2020 - 14:21

in 40 geboren, ja, allemaal mee gemaakt. gelukkig hadden wij een Po in de slaapkamer.
dat stonk wel maar anders moest je naar de WC en die stond buiten. dat was alleen als je wat ouder was.
ook kon op een keer mijn vader zijn gebit niet meer in zijn mond doen omdat het water waar in hij zijn tanden bewaarde bevroren was.

Door josé Vossen (niet gecontroleerd) op do, 19-11-2020 - 12:13

Alle genoemde punten heb ik meegemaakt met uitzondering van de steen op de kachel. Het gevolg van de vele kou was dat wij kinderen vaak winterhanden en -voeten hadden.

Door Margo (niet gecontroleerd) op wo, 18-11-2020 - 21:08

Geboren begin '60. Flanellen pyjamaatjes van mijn broertje en ik aan de stang van het keukenkacheltje vóór dat we naar bed toe gingen. Lekker opgewarmd. We hadden al wel aparte slaapkamers maar die slaapkamertjes waren ijskoud met dat zeil onder je voeten en enkel glas. Gevelkacheltje kreeg ik pas toen ik naar de middelbare school ging en huiswerk kreeg dat ik op mijn slaapkamer maakte.
In de winter had ik niet alleen een hemd aan maar erover heen een borstrok. Was een dikkere geribbelde stof dan een hemd.
Vaak kregen we een gloeiendhete kruik in bed met, door de buurvrouw, gehaakt netje erom heen. Oppassen geblazen dat je niet met je tenen door de mazen ging!
Altijd met verwonderdering gekeken naar de groeiende en bloeiende ijsbloemen op de ruit!
Het was altijd een lekker warm nestje met de flanellen lakens en wollen dekens (met een poesje; naam weet ik niet meer) met mijn teddybeertje.

Door Annemarie (niet gecontroleerd) op wo, 18-11-2020 - 15:58

Wat herkenbaar allemaal hard vriezen en bij gebrek aan dekens werden de jassen op bed voor extra warmte gelegd met zijn tweeën in bed en bij wakker worden was je adem op de rand van de dekens een ijspegeltje.
Wij woonden buiten de stad dus erg koud, wat is het nu dan toch te super

Door Mary (niet gecontroleerd) op di, 17-11-2020 - 13:37

Onze moeder maakte ons bed altijd ‘kleiner’ door het laken vanaf het voeteneinde weer omhoog te vouwen. Zo kwam je nooit per ongeluk met je voeten in een ijskoud gedeelte. Of dat nou zoveel hielp?

Door wilma vissers (niet gecontroleerd) op di, 17-11-2020 - 12:57

klopt helemaal was een mooie tijd heel anders als nu was veel meer respect voor je ouders en anders mensen je was blij met wat je had

Door George Dik (niet gecontroleerd) op di, 17-11-2020 - 11:01

Kan me nog herinneren, dat door de hele strenge vorst er ijs op de binnen onderkant van het enkele glas ijs zat door condensering in de woonkamer en mijn vader dat met een straalkacheltje ervoor deed smelten, zoals ook boven op de slaapkamers.