Vies, veel werk, maar ook voldoening: herinneringen aan katoenen luiers

Vouwen, omdoen, uitwassen, koken, ophangen en weer vouwen. Aan katoenen luiers hadden we vroeger onze handen vol. Negen herkenbare herinneringen.

Vouwen

De grote lappen stof vouwden we in een soort vliegtuigmodel. Sommige vrouwen hadden er hun eigen slimme techniek voor, zodat het dikke gedeelte tussen de beentjes zat en het dunne aan de zijkant. Heel vernuftig. Zou u het nu nog kunnen? Leuk om eens te proberen.

Veiligheidsspeld

Veel vrouwen legden de katoenen luiers al netjes gevouwen in de kast klaar. Had je er een nodig, dan hoefde je die alleen te pakken, om te doen en er een veiligheidsspeld doorheen te prikken. Wel oppassen dat je niet in het babyhuidje prikte, dus deed je je eigen vinger erachter. Soms ging de speld wat stroef door het doek heen. Handig trucje: door je haar halen, of door een stuk zeep.

Luieremmer

Zodra de luier vies was, begon het harde werk. Een dagtaak was het. Eerst met koud water spoelen, dan de luieremmer in met een sopje. Voorweken. Dat was het vieste klusje eigenlijk, want zodra je later het deksel van die emmer haalde… Ruikt u het weer?

Kookwas

Daarna was het tijd om de luiers te wassen. Een wasmachine hadden velen van ons vroeger nog niet. Wassen deed je dus in een zinken emmer of teil met kokend water en een sopje van Radion, Biotex of soda.

Luierwas in de wind

Schone luiers hingen we op in de tuin aan de droogmolen of gewoon aan de lijn. Heerlijk, die hagelwitte schone doeken, wapperend in de wind. Dat was het moment waarop je voldoening voelde van je werk.

Strijken

Vervolgens streken we de doeken weer mooi glad en kon het vliegtuigjesvouwen beginnen. Het hele riedeltje eindigde met een opgevouwen stapel, fris ruikende luiers in de kast.

Inlegvelletje

Vlak voor de wegwerpluiers kwamen de blauwe inlegvelletjes op de markt. Handig, want daarmee ving je een hoop poep en plas op, zodat de katoenen luier langer schoon bleef. Heeft u de inlegvelletjes gebruikt?

Wegwerpluiers

En toen waren ze daar: de wegwerpluiers van Pampers, Monly, Libero en Billies. Sommige kon je al krijgen in de jaren zeventig, maar toen waren ze nog behoorlijk aan de prijs. In de jaren tachtig bereikten ze het grote publiek. Maar of het echt duurzaam was…

Eerder zindelijk

Lijkt het maar zo of waren onze kinderen vroeger eerder zindelijk dan de kinderen van nu? Meerdere Pluslezers vragen zich dat af. Misschien was het onaangenamer voor kinderen dan de Pampers van nu: zo’n natte, koude luier tegen hun billen.

Wat zijn uw herinneringen aan katoenen luiers? Laat het weten in de reacties.

 

Reactie toevoegen

70 Comments

Door FrauK (niet gecontroleerd) op ma, 7-3-2022 - 06:47

Onze kinderen zijn geboren in de 80er jaren. Ik gebruikte katoenen luiers; alleen als we weekend weg waren, kocht ik pampers. (Net als potjes eten; ze aten met de pot mee!! Er waren 2 groenten die ze niet lekker vonden; deze maakte ik tegelijk klaar, dan konden ze kiezen. Maar moesten óók zelf van de niet lekkere groenten iets opscheppen. Win-win situatie! Zowel eten áls zindelijk worden zijn nooit problemen geweest. Zindelijk met 2,5 jaar.. je moest allert (en aanwezig) zijn. Ik heb de luiers nóg! Ideaal als poetsdoek, maar ook als droogdoek bij kleinkinderen.

Door Maria (niet gecontroleerd) op do, 3-3-2022 - 16:23

Voldoening in die tijd??? Wat een onzin, ben van een veel latere generatie, maar ik weet zeker dat mijn moeder hier nooit voldoening van had. Daarvoor moest er té hard (en te traditioneel) gewerkt worden elke dag. Wie verzint die rare, onware teksten????
Leve de wasmachine!

Door anne (niet gecontroleerd) op di, 1-3-2022 - 17:38

in de jaren 70 kwam prenatal met een nieuwe textile luier: een langwerpig model met lintjes. Ideaal maar een ramp in de wasmachine: de lintjes zaten altijd in de knoop.
Toch zijn onze 3 zonen er groot mee geworden.Je had geen veiligheidsspelden meer nodig.

Door Willem de Jong (niet gecontroleerd) op zo, 2-1-2022 - 11:29

Ik ben nu 90 jaar en de oudste van een gezin met 7 kinderen er wordt gesproken het luiers drogen buiten in de wind,maar in het begin van de vorige eeuw waren er nog strenge winters en dan bevoren de natte luiers.
Mijn hele jonge kinderleven heb ik meegemaakt met een droogrekje voor de Jaarsma kachel met het gevolg van beslagen ramen en 'swinter bevroren.

Door Mw. Leny Lauten... (niet gecontroleerd) op ma, 6-12-2021 - 10:04

Veel werk maar toch een hele leuke tijd, die luiertijd. Wij waren op een sleepschip, ons 1ste kindje een dochter, wat was ik blij en dankbaar voor haar en (ach en het was zó gewoon en het was in de winter zó koud. Iedere dag gingen de luiers na een verschoning in een zinken emmer met een weinig sop, in de avond spoelde ik ze uit, buiten op het dek stond dat dan, met 5 a 10° vorst was dat zeker niet leuk, ja de boel was vast gevroren, dus emmer op de kachel en zeker niet TE lang. Maar al met al is me dat maar een paar keer overkomen en deed ik ze gelijk na het verschonen maar uitspoelen binnen. En ook ik kan me scharen onder de groep, die dan weer voldaan en trots keek naar die mooie witte wapperende luierwas op de lijn, alleen in het roergebied in Duitsland (in die tijd 1963) kon je ze maar beter binnen houden, want anders waren ze lichrgrijs geverfd zonder dat je dat echt niet had gedaan. Toch een mooie rijke tijd die binnenvaart, vooral in de zomer, Vr gr. Leny L. S.

Door Tessie (niet gecontroleerd) op vr, 3-12-2021 - 22:27

In het verhaal staat dat de luiers gestreken werden ik heb dat nooit gedaan werd gezegd dat het minder vocht op neemt.Onze kinderen waren al vroeg zindelijk vonden het vreselijk om met een vieze luier te lopen

Door Hanneke (niet gecontroleerd) op do, 2-12-2021 - 13:47

Ik herinner mij nog de ketel op het vuur met de luiers erin, mijn moeder zij later jammer dat ze in jullie tijd geen pampers hadden, nog spreek ik over de jaren 60

Door MARIANNE (niet gecontroleerd) op di, 30-11-2021 - 11:50

Mijn broer werd geboren in 1962, ik was zelf bijna 4 jaar. Ik zie nog die plastic broek over de luier heen, met van die lieveheersbeestjes. En de elastiekjes aan de broekspijpen die striemden in de huid. Het was net een ballon, dat achterwerkje. De geur van vieze luiers kan ik me ook nog herinneren… vreselijk, ondanks dat mijn moeder heel secuur op ons was en altijd een stralende was had.

Door willemijn veen (niet gecontroleerd) op di, 30-11-2021 - 07:53

Mijn moeder was altijd vreselijk trots dat wij met een jaar al zindelijk waren. Met de kennis van nu heb ik altijd tegen haar gezegd: je zette op tijd het potje eronder en dan viel er toevallig wat in. Daar was ze dan kwaad over. Door de 'deskundigen' wordt nu gesteld dat kinderen onder 4 jaar nog niet de volledige controle hebben over hun sluitspier. Ik ben van mening dat het wél kàn. Als je als ouder maar alert bent. En ik ben het van harte eens met de stelling dat een natte luier zo akelig is dat het kind min of meer kiest om de behoefte op een potje te deponeren. Met de huidige pampers/celstofluiers die de nattigheid bijna volledig absorberen is daarvoor geen noodzaak meer + ouders werken beiden en er is niemand die tijd heeft om met het potje achter het kind aan te rennen!

Door Lies (niet gecontroleerd) op do, 25-11-2021 - 07:44

Voldoening? Die luierperiode van onze 3 zoons vond ik het ergste huishoudelijke karwei dat ik ooit heb moeten doen. Nooit enige voldoening gevoeld, de enige herinnering is iedere dag 3 zware en stinkende overvolle luieremmers, waarmee ik naar de wasmachine in de garage moest zeulen. Bij mooi weer op de droogmolen, slecht weer binnen op het droogrek. Daarna vouwen geblazen. Ik had het idee overal en op elk moment van de dag die witte lappen tegen te komen. Pampers waren veel te duur indertijd, dus katoenen luiers met blauw inlegdoekje en plastic stripslips. Blijkbaar was ik niet zo handig met die stripslips, want zo vaak dat er langs geplast werd! Groot feest als er weer een zoon zindelijk was! Wat een openbaring om pampers te gebruiken bij het oppassen op onze lieve kleinkinderen. Scheelt enorm veel tijd, rugpijn en andere ergenisjes!