Vies, veel werk, maar ook voldoening: herinneringen aan katoenen luiers

Vouwen, omdoen, uitwassen, koken, ophangen en weer vouwen. Aan katoenen luiers hadden we vroeger onze handen vol. Negen herkenbare herinneringen.

Vouwen

De grote lappen stof vouwden we in een soort vliegtuigmodel. Sommige vrouwen hadden er hun eigen slimme techniek voor, zodat het dikke gedeelte tussen de beentjes zat en het dunne aan de zijkant. Heel vernuftig. Zou u het nu nog kunnen? Leuk om eens te proberen.

Veiligheidsspeld

Veel vrouwen legden de katoenen luiers al netjes gevouwen in de kast klaar. Had je er een nodig, dan hoefde je die alleen te pakken, om te doen en er een veiligheidsspeld doorheen te prikken. Wel oppassen dat je niet in het babyhuidje prikte, dus deed je je eigen vinger erachter. Soms ging de speld wat stroef door het doek heen. Handig trucje: door je haar halen, of door een stuk zeep.

Luieremmer

Zodra de luier vies was, begon het harde werk. Een dagtaak was het. Eerst met koud water spoelen, dan de luieremmer in met een sopje. Voorweken. Dat was het vieste klusje eigenlijk, want zodra je later het deksel van die emmer haalde… Ruikt u het weer?

Kookwas

Daarna was het tijd om de luiers te wassen. Een wasmachine hadden velen van ons vroeger nog niet. Wassen deed je dus in een zinken emmer of teil met kokend water en een sopje van Radion, Biotex of soda.

Luierwas in de wind

Schone luiers hingen we op in de tuin aan de droogmolen of gewoon aan de lijn. Heerlijk, die hagelwitte schone doeken, wapperend in de wind. Dat was het moment waarop je voldoening voelde van je werk.

Strijken

Vervolgens streken we de doeken weer mooi glad en kon het vliegtuigjesvouwen beginnen. Het hele riedeltje eindigde met een opgevouwen stapel, fris ruikende luiers in de kast.

Inlegvelletje

Vlak voor de wegwerpluiers kwamen de blauwe inlegvelletjes op de markt. Handig, want daarmee ving je een hoop poep en plas op, zodat de katoenen luier langer schoon bleef. Heeft u de inlegvelletjes gebruikt?

Wegwerpluiers

En toen waren ze daar: de wegwerpluiers van Pampers, Monly, Libero en Billies. Sommige kon je al krijgen in de jaren zeventig, maar toen waren ze nog behoorlijk aan de prijs. In de jaren tachtig bereikten ze het grote publiek. Maar of het echt duurzaam was…

Eerder zindelijk

Lijkt het maar zo of waren onze kinderen vroeger eerder zindelijk dan de kinderen van nu? Meerdere Pluslezers vragen zich dat af. Misschien was het onaangenamer voor kinderen dan de Pampers van nu: zo’n natte, koude luier tegen hun billen.

Wat zijn uw herinneringen aan katoenen luiers? Laat het weten in de reacties.

 

Reactie toevoegen

63 Comments

Door MARIANNE (niet gecontroleerd) op di, 30-11-2021 - 11:50

Mijn broer werd geboren in 1962, ik was zelf bijna 4 jaar. Ik zie nog die plastic broek over de luier heen, met van die lieveheersbeestjes. En de elastiekjes aan de broekspijpen die striemden in de huid. Het was net een ballon, dat achterwerkje. De geur van vieze luiers kan ik me ook nog herinneren… vreselijk, ondanks dat mijn moeder heel secuur op ons was en altijd een stralende was had.

Door willemijn veen (niet gecontroleerd) op di, 30-11-2021 - 07:53

Mijn moeder was altijd vreselijk trots dat wij met een jaar al zindelijk waren. Met de kennis van nu heb ik altijd tegen haar gezegd: je zette op tijd het potje eronder en dan viel er toevallig wat in. Daar was ze dan kwaad over. Door de 'deskundigen' wordt nu gesteld dat kinderen onder 4 jaar nog niet de volledige controle hebben over hun sluitspier. Ik ben van mening dat het wél kàn. Als je als ouder maar alert bent. En ik ben het van harte eens met de stelling dat een natte luier zo akelig is dat het kind min of meer kiest om de behoefte op een potje te deponeren. Met de huidige pampers/celstofluiers die de nattigheid bijna volledig absorberen is daarvoor geen noodzaak meer + ouders werken beiden en er is niemand die tijd heeft om met het potje achter het kind aan te rennen!

Door Lies (niet gecontroleerd) op do, 25-11-2021 - 07:44

Voldoening? Die luierperiode van onze 3 zoons vond ik het ergste huishoudelijke karwei dat ik ooit heb moeten doen. Nooit enige voldoening gevoeld, de enige herinnering is iedere dag 3 zware en stinkende overvolle luieremmers, waarmee ik naar de wasmachine in de garage moest zeulen. Bij mooi weer op de droogmolen, slecht weer binnen op het droogrek. Daarna vouwen geblazen. Ik had het idee overal en op elk moment van de dag die witte lappen tegen te komen. Pampers waren veel te duur indertijd, dus katoenen luiers met blauw inlegdoekje en plastic stripslips. Blijkbaar was ik niet zo handig met die stripslips, want zo vaak dat er langs geplast werd! Groot feest als er weer een zoon zindelijk was! Wat een openbaring om pampers te gebruiken bij het oppassen op onze lieve kleinkinderen. Scheelt enorm veel tijd, rugpijn en andere ergenisjes!

Door Corry Peters (niet gecontroleerd) op wo, 24-11-2021 - 15:53

Ik ben geboren op een schip in 1949 Aangezien mijn moeder met 3 kleine kinderen vaak niet in de gelegenheid was om te kunnen wassen al varend had ze ons met 1 jaar zindelijk.De moeite nemend ons regelmatig zodra we konden zitten op het potje te zetten. Dit heb ik van haar overgenomen en ook mijn kinderen 1982 en 2983 waren met een jaar zindelijk .

Door Tineke (niet gecontroleerd) op wo, 24-11-2021 - 15:31

Ik was altijd bang dat ik door de veiligheidspeld gestoken zou worden.
Als baby van 1 a 2 jaar kon ik me dat nog herinneren.
Ook de handelingen die me moeder deed kon ik me nog goed herinneren.

Door L.Willemstein (niet gecontroleerd) op wo, 24-11-2021 - 08:58

Ik heb 2 kinderen, en allebei in de stoffenluiers gehad. Zo mooi die luiers, hagelwit aan de waslijn. Dan s'avonds vouwen in vliegtuimodel met het dikke gedeelte tussen de beentjes, met een plastic hoesje overheen. Allebei 10 maanden, toen over op de billies, en jaaaa hoor, beide met 1 jaar zindelijk. Ik kan ze nog steeds zo vouwen. Gr.Lygia

Door Antonius (niet gecontroleerd) op di, 23-11-2021 - 23:19

Bij ons thuis werden gedurende een aantal jaren (gezin met zeven kinderen) 'celstof' luiers gebruikt, een soort voorloper van de Pampers e.d.

Door Corrie van Eck (niet gecontroleerd) op di, 23-11-2021 - 23:17

Ik weet het nog, luiers spoelen, nog geen geiser dus ijskoud water in de winter in een ijskoude keuken brrr. Bij mijn tweede kind molny inlegluiers die hartstikke kruimelde als hij te nat werd .Groot geluk dat dochter met 1 jaar zindelijk was en zoon met 14 maanden. Hadden het vast te koud in de natte luier ha ha.

Door Anneke Willems. (niet gecontroleerd) op di, 23-11-2021 - 14:44

Ik denk dat wij vroeger meer bezig waren om de kinderen zindelijk te krijgen. Het was ook wel een beetje een competitie: "is jouw kind nog niet zindelijk?".
Ook had je er natuurlijk voordeel van als je kind vroeg zindelijk was. Scheelde veel werk.

Door Truus (niet gecontroleerd) op di, 23-11-2021 - 14:17

Toen mijn zoon in 1963 werd geboren waren er alleen stoffen luiers in een koude schuur op een kolenkacheltje uitkoken met koud water spoelen. In 1968 bij mijn tweede zoon waren er al papieren rollen die ik zelf knipte tot luiers,mijn kinderen waren voor het tweede jaar zinderlijk, met alle hulpmiddelen nu zijn de kinderen pas heel laat uit de luiers er wordt daardoor veel papier gebruikt en kost veel geld en slecht voor het milieu