Slapeloze nachten niet vergoed

Een verzekeringstussenpersoon die een fout maakt waardoor een verzekerde kosten maakt, moet de schade vergoeden. Immateriële schadevergoeding voor de slapeloze nachten, hoeft de tussenpersoon niet te betalen.

Dat blijkt uit een bindende uitspraak van de Geschillencommissie Financiële Dienstverlening van het Kifid. Een verzekerde heeft in november haar autoverzekering met een maand opzegtermijn opgezegd en van de verzekeringstussenpersoon een bevestiging per e-mail ontvangen. In januari stuurt de tussenpersoon een brief dat de verzekering is beëindigd en dat de verzekerde over de periode tot 1 maart 62 euro terugkrijgt.
De automatisch incasso van de premie loopt gewoon door tot 1 maart. De verzekerde laat het afgeschreven geld door de bank terugstorten en vraagt de tussenpersoon contact op te nemen met de verzekeraar. De tussenpersoon reageert niet, ook niet op de volgende e-mails. Ondertussen is er een incassoprocedure gestart voor één maand premie. In augustus betaalt de verzekerde deze maandpremie en ze stapt naar de Geschillencommissie.

Lichamelijk letsel

Bij de Geschillencommissie eist de verzekerde ruim 500 euro van de tussenpersoon. Dat is de maandpremie, incassokosten en 400 euro immateriële schadevergoeding vanwege de slapeloze nachten die zij heeft gehad door de onterechte aanschrijvingen van het incassobureau.
De schade door de slapeloze nachten wijst de Geschillencommissie af. Recht op vergoeding voor immateriële schade is er alleen in uitzonderlijke gevallen, bijvoorbeeld als er opzet in het spel is, als er lichamelijk letsel is of als iemands goede naam is aangetast. Dat is hier niet het geval.
Ook moet de vrouw de maandpremie betalen. Bij het berekenen van de premieteruggave ging de tussenpersoon uit van premiebetaling tot 1 maart. Aangezien de vrouw de premie heeft laten terugstorten, heeft zij te weinig premie betaald.
Aan de andere kant vindt de Geschillencommissie de brief met de berekening te onduidelijk en is er nooit uitleg gegeven. Als de tussenpersoon dat wel had gedaan, was de incassoprocedure niet nodig geweest. De incassokosten zijn daarom voor rekening van de tussenpersoon.

Bron(nen):