Praten over leefstijl in plaats van klachten
Door gezond te eten, voldoende te bewegen en te zorgen voor voldoende ontspanning en slaap, verklein je het risico op talloze aandoeningen. Toch heeft ruim de helft van de volwassenen overgewicht, rookt 18 procent en voldoet minder dan de helft van de volwassenen Nederlanders aan de beweegrichtlijnen. Mag de dokter mensen aanspreken op ongezond gedrag? Laat het ons weten!
Leefstijlpreventie richt zich op het voorkomen van ziekte, in plaats van het behandelen ervan. Dat is hard nodig: ongezond gedrag veroorzaakt volgens het RIVM jaarlijks tienduizenden sterfgevallen en speelt een grote rol bij chronische aandoeningen zoals diabetes type 2 en hart- en vaatziekten. En volgens het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) wordt bijna 20 procent van de ziektelast in Nederland veroorzaakt door leefstijlfactoren. De huisarts is daarom een logische gesprekspartner om het niet alleen over klachten te hebben, maar ook over leefstijl. Zo’n gesprek kan gaan over voeding, beweging, stoppen met roken, alcoholgebruik of stress. Zo kunnen patiënten bewust kiezen: leefstijl als het kan, medicatie als het moet. Wat vindt u, mag de huisarts iemand aanspreken op een ongezonde leefstijl?
Scroll verder naar beneden om uw stem toe te lichten.
Reactie toevoegen
Reacties
Natuurlijk mag de huisarts je aanspreken op ongezond gedrag. Wijzen op de risico's is haar/zijn zorgplicht vind ik.
De huisarts MOET me aanspreken. Belangrijk is de toon waarop dat gebeurt. Een vriendelijk maar overtuigend advies doet meer dan een norse stelling
De huisartsen vinden een beetje overgewicht, vooral bij ouderen, helemaal niet erg. Wel erg is als de mensen door hun overgewicht niet goed meer kunnen functioneren. De huisartsen dienen dan niet belerend te zijn maar ze kunnen, nadat onderzocht is waarom de patiënt te zwaar zijn, wijzen op bijeenkomsten, cursussen e.d. hoe de mensen gezonder kunnen gaan leven en daardoor een prettiger leven kunnen lijden.
Als ik de huisarts sowieso al te spreken krijg
Als de huisarts mij aanspreekt op ongezond gedrag, word ik met de neus op de feiten gedrukt, wat de gevolgen van mijn gedrag op mijn lichaam (en dus indirect op mijn kwaliteit van leven in de toekomst) in de toekomst zullen zijn. En daar kan ik lering uit trekken. En er ook daadwerkelijk iets asn doen.
Adviseren? Prima. Aanspreken? Dat vind ik nogal betuttelend.
Als een arts risico’s ziet die je voorkomen kunt is het eigenlijk haar plicht om dat te doen
Ik ben erg benieuwd naar de tegenstanders en welke beweegredenen zij hebben om tegen te stemmen. Is de enige reden betutteling of niet nog eens een preek willen krijgen over iets wat ze eigenlijk toch al zelf weten?
Ik weet zelf wel dat het niet goed is en voel me al schuldig genoeg zonder dat de huisarts dit nog eens inwrijft
Beetje erg zwart/wit deze vraag.
Huisarts mag het zeker ter sprake brengen, maar 'aanspreken' klinkt meer als belerend.
Uiteindelijk moet de patiënt zelf keuzes maken wat en hoe ze leven.
Huisarts kan wel erover beginnen ter bewustwording