De top 5 spataderbehandelingen

Spataderen (in dokterslatijn varices genoemd) worden behandeld in ziekenhuizen en in gespecialiseerde klinieken. In de meeste gevallen wordt de behandeling vergoed door de zorgverzekeraar. Dit zijn de meest gebruikte methoden.

Laseren
Is momenteel de gouden standaard voor het behandelen van spataderen. Bij deze ingreep wordt via een klein sneetje een dunne ­laserdraad in de spatader ingebracht. Met behulp van de laser wordt de ader vervolgens ‘dicht­gebrand’. Omdat de ader niet meer functioneert, wordt deze uiteindelijk door het lichaam opgeruimd. De bloedsomloop zal na de ingreep vanzelf een andere weg kiezen. Het been wordt verdoofd met injecties, die soms pijnlijk zijn.

De behandeling zelf verloopt pijnloos. Laseren vindt poliklinisch plaats en je bent snel weer op de been. De patiënt moet na de ingreep wel enige tijd een elastische kous dragen (twee dagen tot twee weken, dit verschilt per kliniek). Het is goed om na de behandeling veel te lopen. Mogelijke complicaties zijn wondinfecties, trombose en beschadiging van een zenuw; deze complicaties zijn zeldzaam. 

Strippen
Werd ruim honderd jaar geleden voor het eerst toegepast en is nu – om begrijpelijke redenen – op z’n retour. De patiënt krijgt een of meer sneetjes in het been; daarna wordt de spatader in zijn geheel binnenstebuiten uit het been getrokken. Algehele ­narcose of een ruggenprik is vereist, plus opname in het ziekenhuis (circa twee dagen). Na de operatie moet de patiënt twee tot zes weken een steunkous dragen. Er is kans op bloeduitstortingen. De bloeds­omloop wordt door andere aderen overgenomen. Mogelijke complicaties (maar zeldzaam) zijn wondinfecties, trombose en beschadiging van een zenuw.

Flebectomie
Onder plaatselijke verdoving worden sneetjes in de huid gemaakt. Daarna wordt, met een kleine ‘haaknaald’, de ader in stukjes en beetjes uit het been getrokken. De sneetjes zijn zo klein dat hechten niet nodig is. Bloeduitstortingen na de ingreep komen vrij vaak voor. Zeldzaam optredende complicaties zijn een wondinfectie, nabloeding of aderontsteking.

Compressietherapie
Door middel van een zwachtel of steunkous wordt uitwendige druk gegeven op de spatader. Daardoor wordt de bloedstroming gestimuleerd en worden vochtophopingen tegengegaan. Steunkousen worden op maat gemaakt en worden vaak voorgeschreven aan ouderen met spataderen. Er zijn ook confectiekousen te koop; deze geven wat minder steun. Veel mensen vinden steunkousen oncomfortabel en onhandig, zeker als ze door de thuiszorg moeten worden aangetrokken.

‘Wegspuiten’
Deze behandeling is geschikt voor kleine spataderen en wordt ook toegepast als er na het strippen of laseren nog kleine verdikte zijtakjes van de spatader zichtbaar zijn. De methode wordt ook sclerocompressie-therapie genoemd. In de spatader wordt een vloeistof gespoten die de vaatwand irriteert, waardoor de ader afgesloten wordt.

Na de behandeling moet de patiënt één tot twee weken een elastische kous dragen. De behandeling is nauwelijks pijnlijk. Het kan nog wel maanden duren voordat de verdikte aderen echt weg zijn. Ook kan de huid bruin verkleuren als gevolg van een ­allergische reactie. Die verkleuring kan lang zichtbaar zijn, en is soms zelfs blijvend. Een laser­behandeling kan de verkleuringen laten verwijderen, maar deze wordt niet vergoed door zorgverzekeraars. Soms is het nodig de behandeling te herhalen. Mogelijke complicaties zijn een allergische reactie of een ontsteking door achtergebleven bloed in de behandelde ader. Deze complicaties zijn zeldzaam.

Bron(nen):
Trefwoorden: