Vies, veel werk, maar ook voldoening: herinneringen aan katoenen luiers

Vouwen, omdoen, uitwassen, koken, ophangen en weer vouwen. Aan katoenen luiers hadden we vroeger onze handen vol. Negen herkenbare herinneringen.

Vouwen

De grote lappen stof vouwden we in een soort vliegtuigmodel. Sommige vrouwen hadden er hun eigen slimme techniek voor, zodat het dikke gedeelte tussen de beentjes zat en het dunne aan de zijkant. Heel vernuftig. Zou u het nu nog kunnen? Leuk om eens te proberen.

Veiligheidsspeld

Veel vrouwen legden de katoenen luiers al netjes gevouwen in de kast klaar. Had je er een nodig, dan hoefde je die alleen te pakken, om te doen en er een veiligheidsspeld doorheen te prikken. Wel oppassen dat je niet in het babyhuidje prikte, dus deed je je eigen vinger erachter. Soms ging de speld wat stroef door het doek heen. Handig trucje: door je haar halen, of door een stuk zeep.

Luieremmer

Zodra de luier vies was, begon het harde werk. Een dagtaak was het. Eerst met koud water spoelen, dan de luieremmer in met een sopje. Voorweken. Dat was het vieste klusje eigenlijk, want zodra je later het deksel van die emmer haalde… Ruikt u het weer?

Kookwas

Daarna was het tijd om de luiers te wassen. Een wasmachine hadden velen van ons vroeger nog niet. Wassen deed je dus in een zinken emmer of teil met kokend water en een sopje van Radion, Biotex of soda.

Luierwas in de wind

Schone luiers hingen we op in de tuin aan de droogmolen of gewoon aan de lijn. Heerlijk, die hagelwitte schone doeken, wapperend in de wind. Dat was het moment waarop je voldoening voelde van je werk.

Strijken

Vervolgens streken we de doeken weer mooi glad en kon het vliegtuigjesvouwen beginnen. Het hele riedeltje eindigde met een opgevouwen stapel, fris ruikende luiers in de kast.

Inlegvelletje

Vlak voor de wegwerpluiers kwamen de blauwe inlegvelletjes op de markt. Handig, want daarmee ving je een hoop poep en plas op, zodat de katoenen luier langer schoon bleef. Heeft u de inlegvelletjes gebruikt?

Wegwerpluiers

En toen waren ze daar: de wegwerpluiers van Pampers, Monly, Libero en Billies. Sommige kon je al krijgen in de jaren zeventig, maar toen waren ze nog behoorlijk aan de prijs. In de jaren tachtig bereikten ze het grote publiek. Maar of het echt duurzaam was…

Eerder zindelijk

Lijkt het maar zo of waren onze kinderen vroeger eerder zindelijk dan de kinderen van nu? Meerdere Pluslezers vragen zich dat af. Misschien was het onaangenamer voor kinderen dan de Pampers van nu: zo’n natte, koude luier tegen hun billen.

Wat zijn uw herinneringen aan katoenen luiers? Laat het weten in de reacties.

 

Reactie toevoegen

61 Comments

Door Peter (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 21:01

Ik ben inmiddels lang en breed gepensioneerd maar ik gebruik ze nog steeds! Om de hond mee schoon en droog te maken!!!

Door anonimuis (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 19:43

Katoenen luiers gebruikt met blauw inlegvel. Werkte prima. Een strikslip eroverheen. Zag er in een broekje ook leuker uit. Geen enorm aanhangsel.
Mijn zoon was supervroeg zindelijk. Veel eerder dan de leeftijdgenootjes.
Het was gewoon leuk.

Door Pam Timmermans (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 17:13

onze dochter, nu 44 jaar, had vanaf de geboorte een hekel om in een natte luier te liggen. Ik kon er 'snachts wel 3 keer uit om kind en bed helemaal te verschonen. Dat was zo afgelopen. We gingen gelijk over op toen dure pampers. Ze was ook met 1 1/2 jaar zuiver.

Door Anonymous (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 16:16

Ik gebruikte ook katoenenluiers. Wanneer nummertje twee kwam wilde je graag dat het errste kind zindelijk was, anders had je wel erg veel luiers! Ik ging er een week voor apart zetten om het kind te trainen om het op een potje te doen. Dat lukte bijna altijd. (3 kinderen heb ik zo in de luiers gehad). Je moet er even tijd voor maken. Lukte het niet, dan deed ik het na een paar weken opnieuw.

Door Anonymous (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 15:10

Als 15jarige kwam ik in een gezin te werken waarvan hun kindje nog in de (katoenen) luiers lag. Als het kind verschoont werd kwam de luier met inhoud in een emmer met water. Als deze emmer vol was moest ik hem buiten legen om vervolgens met een waterslang alle drolletjes eruit te spoelen. Ik wist niet beter dus deed dit vieze karweitje maar. Tot ze een keer bezoek kregen van een echtpaar die ook een niet zindelijk kind hadden. Op een gegeven ogenblik zag ik deze moeder de vieze poepluiers van haar kind in de wc uitschudden. Sinds die tijd heb ik dit dan ook zo gedaan, maar in het weekend deed mijn bazin het op haar eigen eigenaardige mannier, dus moest ik blijven spoelen met de waterslang.

Door Ingrid (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 14:38

Ik kreeg 30 jaar geleden 2 kinderen binnen 1,5 jaar, en gebruikte voor beiden tegelijk de katoenen luiers. Er stond 1 emmer voor plas- en 1 emmer voor poepluiers. Het was veel werk, maar ik had inderdaad het gevoel dat ik én het milieu ontlastte én dat beide kinderen snel, voor hun 2de verjaardag, volledig zindelijk waren. Dus ben er best trots op dat ik het zo heb gedaan. Plus erg veel geld uitgespaard want in die tijd waren wegwerpluiers erg duur.

Door Ida Willemstein. (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 14:33

Die blauwe inlegvelletjes heb ik later ook gebruikt, waren heel handig (en nuttig).

Door Ida Willemstein (niet gecontroleerd) op ma, 22-11-2021 - 14:31

Bij het 2e kind was er in de vakantie 1koffer zoek in Bulgarije, toevallig die met kinderkleding en luiers, daar heb ik voor het eerst Kleenex- weggooiluiers gebruikt, die wij hier niet hadden, thuis gelijk overgegaan op papieren luiers.....

Door Lieneke (niet gecontroleerd) op wo, 10-11-2021 - 14:11

Mijn eerste was te klein voor stoffen luiers (2500gr) zelfs de meest ervaren medemoeder kreeg de speld niet door zoveel lagen stof. Eenmaal "verwend" door wegwerpluiers,overdag goedkope 's nachts dure, nooit meer stoffen geprobeerd.

Door Ingrid (niet gecontroleerd) op ma, 8-11-2021 - 16:02

Mijn dochter, geboren in 1995, heb ik ook katoen luiers laten dragen. Alleen voor ‘s nachts een kruidvatluier die prima was.
Ik wilde niet bijdragen aan die enorme afvalberg en ze was idd erg snel zindelijk.