Sylvia werd zeven jaar geleden slachtoffer van datingfraude. Eerder wist ze twee fraudeurs te ontmaskeren op een datingsite. Toch gebeurde juist datgene waar ze bang voor was: de man die ze als haar nieuwe liefde zag, bleek een oplichter.“Na een moeilijke periode, waarin ik door een ontstoken evenwichtsorgaan weinig kon, stond ik weer open voor de liefde.''
''Als alleenstaande moeder had ik een volle agenda, dus online daten was een logische keuze. Daarbij was ik wel heel voorzichtig: bij twee eerdere matches had ik snel door dat er iets niet klopte en heb ik direct het contact verbroken.Maar toen kwam Bruce. Hij werkte op een olieplatform voor de kust van Noorwegen en we hadden een goede klik. Mijn broer werkt ook op een boorplatform, dus ik kon Bruces verhaal bij hem controleren. Alles leek te kloppen: het bedrijf, zijn functie… Ik belde, mailde en appte bijna dagelijks met Bruce. Met de week begon ik meer voor hem te voelen.Na een tijdje werd het stil, maar daar leek een logische verklaring voor te zijn. Een vriendin stuurde een nieuwsartikel door over een aanvaring bij een booreiland. Even later belde Bruce inderdaad met precies dat verhaal.
Waarom heb je dat overgemaakt?’, was de vraag.
Hij zei dat hij niet van het eiland af kon en dat zijn reserves op een tussen-rekening stonden waar hij niet bij kon. Hij vroeg of ik hem geld wilde lenen, maar dat deed ik niet. Later stemde ik er mee in dat iemand anders geld naar mij zou overmaken, zodat ik dat kon storten op de rekening van Bruces advocaten-kantoor. Ik heb dat kantoor nog gecheckt en dat bleek te bestaan. Zo heb ik een paar keer als doorgeefluik gefungeerd. Daarna groeide mijn vertrouwen in Bruce en maakte ik een paar keer zelf geld naar hem over. Ik zeg liever niet om hoeveel het precies gaat, maar het waren wel serieuze bedragen. Bijna een jaar na ons eerste contact kreeg ik een verontrustend telefoontje. Het was de fraudeafdeling van de bank. ‘Je hebt geld overgemaakt naar een bankrekeningnummer dat wij onder de tab hebben staan.
Waarom heb je dat overgemaakt?’, was de vraag. In eerste instantie werd ik boos. Hoe konden ze Bruce hiervan beschuldigen? De bankmedewerker reageerde rustig: ‘Zet alles op een rij en kijk of je gaten in het verhaal kunt ontdekken.’ Ineens viel het kwartje: zijn verhaal klopte inderdaad niet. Hoe kon onze band niet echt zijn? Ik was er kapot van. Op al mijn appjes, telefoontjes en e-mails aan hem heb ik nooit meer iets gehoord. Ik bleef achter met een gebroken hart. Natuurlijk was het vervelend dat ik al dat geld was kwijtgeraakt. Maar ik was vooral verdrietig omdat een relatie die voor mij al ‘iets’ was in werkelijkheid niet bestond. Ook schaamde ik me dat ik in de val was getrapt. Ik haalde veel steun uit het lotgenotencontact bij Slachtofferhulp; ik stond niet alleen. Ik ben hoogopgeleid, heb een goede baan en toch is het me overkomen. Datingfraudeurs gaan zo gewiekst te werk; het kan iedereen overkomen.
Mijn geld heb ik niet meer teruggekregen, behalve de laatste betaling die de bank heeft tegengehouden. Gelukkig gaat het weer goed met me. Ik ben nu vrijwilliger voor Slachtofferhulp en help anderen die slachtoffer zijn van datingfraude. Voorlopig zie ik mezelf niet meer op een datingsite gaan. Wie weet loop ik de ware nog eens in het echte leven tegen het lijf.”
