Stelling: als omstander moet je proberen in te grijpen bij een ruzie of mishandeling

Iedereen heeft het weleens meegemaakt. Je bent getuige van een ruzie op straat of je ziet dat iemand flink wordt toegetakeld. Wat doe je in zo'n situatie: ingrijpen of niet?

Zware mishandeling in Drenthe

In dezelfde week werd de verstandelijk beperkte Henry (21) uit Emmen op gewelddadige wijze beroofd. Hij hield verschillende botbreuken over aan de mishandeling. Ook dit gebeurde op een drukke locatie met veel omstanders, maar niemand schoot Henry te hulp. "De dader schijnt helemaal door het lint te zijn gegaan", zei zijn vader. "Mensen waren gewoon ontzettend bang om in te grijpen."

Filmen

Robert Gerritsen (32) daarentegen was een omstander die wel besloot in te grijpen tijdens een ruzie. Maar hij moest dat met de dood bekopen. De politie ontving later uren aan beeldmateriaal van omstanders, in de hoop dat de daders snel gepakt konden worden. Dat veel mensen wel gefilmd hadden maar niet ingrepen, leverde al snel een massale discussie op.

De politie benadrukte nog maar eens dat filmen inderdaad een goede beslissing is. Het advies: bel direct 112, probeer zo veel mogelijk opnames te maken en onthoud de kenmerken van de dader. "Natuurlijk staat de eigen veiligheid altijd voorop", aldus een woordvoerder.

Uw mening

Bent u het eens met het advies van de politie? Of zou je als omstander altijd moeten proberen om (samen) in te grijpen? Breng linksboven uw stem uit en laat hieronder een reactie achter.

Bron: Metro

17 Comments

Door Patricia (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 22:11

Als je ingrijpt heb je grote kans om zelf ook afgetuigd te worden. Dus nee, ik loop er met een grote boog omheen. Filmen of bellen gaat ook niet, want ik heb geen mobiele telefoon.Ouders moeten hun kinderen beter opvoeden en respect bijbrengen. Bovendien moet de politie harder optreden tegen dit soort figuren en niet alleen maar waarschuwen. Oppakken, opsluiten en hele hoge boetes geven.

Door Anduril (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 22:04

Zodra er buitenlanders bij betrokken zijn laat ik het me wel uit mijn hoofd; en dat is eigenlijk treurig genoeg dat het zover gekomen is.

Door Jo Boonstra (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 20:44

Ik zou zeker ingrijpen. Hoewel ik nu mindervalide ben, heb ik meer dan 50 jaar ervaring in vechtsporten. Voor mij is het dan ook gemakkelijker in te grijpen dan voor anderen. Mijn ervaring is dat een handgemeen al snel eindigt. Dit komt waarschijnlijk door de uitstraling die ik, en andere ervaren vechtsport beoefenaars hebben.

Door Nelleke V.d.Weg (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 20:43

Ik probeer me altijd voor te stellen hoe het zou zijn als je zélf het slachtoffer bent en niemand grijpt in..... -- We worden ook wel erg bang gemaakt voor wat de gevolgen van ingrijpen zóuden kunnen zijn.

Door Rb (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 20:35

Misschien moet er met meerderen omstanders ingegrepen worden

Door Ger (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 19:08

In 1973 liep ik op het Hekelveld en daar was een man bezig een vrouw in elkaar te slaan. Ik ben erop afgegaan en zei hem daarmee op te houden. Het was in de winter en ik had een dikke jas aan met een ceintuur...de man stopte met de vrouw verder te slaan en keerde zich naar mij...uit een aantal cafees in die buurt kwamen wel meer dan 100 jongeren die die man tegen mij wilden bijstaan. Er kwam een tram aan, de bestuurder belde langdurig en remde af vlakbij waar ik stond en opende zijn voordeur waar ik snel in vluchtte en hij sloot de deur weer. Even later arriveerde de politie en werd de mishandelaar door hen vastgehouden. Er werd bij hem een lemmet van een mes gevonden, het mes zelf was afgebroken terwijl hij me daarmee had gestoken, precies op de plek van de ceintuur en de broekriem daaronder. Een omstander bleek het restant van het mes in een putje geschoven te hebben.....ondertussen bleek dat het mes toch nog enkele millimeters door mijn buik was gegaan wat aardig bloedde en door de ambulance ter plekke werd behandeld.

De messentrekker werd meegenomen naar het politiebureau Warmoesstraat waar ik ook naar toe moest om proces-verbaal op te maken. Aldaar moest ik de persoon aanwijzen die mij had gestoken. De politie vroeg me of ik hem wilde aangeven.
Echter, omdat ik dagelijks door die buurt heen moest naar het centraal station voorbij al die cafees, was ik bang om nogmaals met ze te maken te krijgen en heb ik geen aangifte durven te doen.

Enkele dagen later, vlak bij mijn kantoor, kwam er een meneer naar me toe en die zei me dat hij het zeer moedig van me vond om die dame te helpen. Hij gaf wel aan dat hij dat zelf niet gedurfd zou hebben.

In het Parool kwam er een krantenartikeltje over..: 'Kok stak naar 'bemoeial' en daarin stond dat ik het overleefd had doordat het lemet van het mes afbrak.

Sindsdien zal ik niemand aanraden om zoiets ook te doen, hoe onrechtvaardig die vrouw ook in elkaar gemept werd.

Door Verwoerd (niet gecontroleerd) op do, 15-9-2016 - 17:42

112 bellen veel beter voor dat ik een klap krijg