'Toeval bestaat niet: nadat ik aan mezelf werkte, kwam er iemand in mijn leven'

Bram Bakker
Plus Magazine

Soms raak ik de tel kwijt, en dan is het misschien niet handig om iedere nieuwe poging om iets te veranderen ‘tweede ronde’ te noemen. Maar ‘door naar de volgende ronde’ klinkt alsof het om een oneindig proces gaat. Tegelijkertijd zijn er in mijn leven te vaak tweede rondes geweest.

Bram Bakker is oud-psychiater, beschouwt de zorg in ons land én zijn eigen leven met een kritische blik en op geheel eigen wijze.

Wat mij betreft gaat zo’n ronde altijd over grote veranderingen in het ­leven. Een nieuwe carrière in het werk, een verhuizing naar een geheel nieuwe en misschien zelfs vreemde omgeving, of een nieuwe levenspartner.

Toen ik ruim een jaar geleden de Randstad verliet en ergens langs een dijkje in de Bommelerwaard neerstreek, voelde dat echt als iets groots: een volgende ronde. Ik ben vaak verhuisd in mijn leven, maar deze verhuizing markeerde een grote overgang. Mijn jongste kind was klaar met de middelbare school, en daarmee was er ook geen morele verplichting meer om bij haar in de buurt te wonen. Tijdens haar schooltijd verhuisde ik een aantal keren, maar niet zo ingrijpend als dit keer.

Ik durf het bijna niet te bekennen, maar met liefdesrelaties heb ik iets vergelijkbaars. Je kunt met veel goede bedoelingen iets gaan verkennen, maar of er uiteindelijk iets wezenlijks gaat veranderen in jouw leven weet je op voorhand nooit. Ik heb soms verkering gehad met lieve en aardige vrouwen, die uiteindelijk geen wezenlijke verandering in mijn leven brachten. Voor alle duidelijkheid: je mag ervan uitgaan dat dit meer over mij zegt dan over die betreffende dames.

De laatste jaren heb ik flink aan mezelf gewerkt en dat was nodig ook. Het komt er achteraf bezien op neer dat ik niet tevreden was met mezelf, en het werk was er uiteindelijk op gericht om mezelf ‘goed ­genoeg’ te leren vinden. Toeval bestaat niet: vlak ­nadat ik het gevoel had dat ik voldoende zelfliefde had ontwikkeld, kwam er iemand in mijn leven met wie ik nu al maanden in een heel ander soort relatie verkeer dan alle keren daarvoor. Dit mag dan wel een volgende ronde worden genoemd, denk ik. Er is ­zoveel tegelijk veranderd en het voelt nu alsof deze nieuwe liefde de beloning is voor alle tijd en energie die ik heb besteed aan het oplossen van mijn eigen gekkigheid. Of het nu jaren gaat duren – wat ik ­natuurlijk hoop – staat nog in de sterren geschreven. Maar het vertrouwen in een ‘andere Bram’ in een nieuw soort relatie is groot, en aan haar kant lijkt er iets vergelijkbaars te spelen. Wat me dan wel weer te denken geeft over de aanduiding ‘volgende ronde’, omdat het een beetje algemeen klinkt. Ik hoop ­oprecht dat het de tweede (en laatste) ronde gaat zijn in mijn liefdesleven. Dat er nu een trendbreuk heeft plaatsgevonden. Tegelijkertijd weet ik dat dit misschien ook maar de gedachten zijn van een verliefde man. Wel een heel lekker gevoel trouwens.

Auteur 

Reactie toevoegen

Comment

  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.