'Elke winter voelde ik me moe en ongelukkig'

"In mijn tuin wonen twee padden. In oktober zie ik al dat ze steeds vaker tegen elkaar aan kruipen onder een dakpan, klaar voor hun winterslaap. Het liefst zou ik bij ze gaan liggen en de donkere maanden overslaan.

Op mijn zestiende realiseerde ik me voor het eerst dat ik me in de winter moe en ongelukkig voelde. Achteraf had ik toen al alle symptomen van een winterdepressie, een vorm van somberheid die in de herfst en de winter optreedt. In september begint het al. De dagen worden korter, het licht verandert, dat heeft invloed op mijn stemming. Het gebrek aan daglicht verstoort het evenwicht tussen bepaalde stoffen in de hersenen, zoals serotonine en melatonine. Daardoor raakt de biologische klok ontregeld en ga je je slecht voelen. Ik ging naar een psycholoog, maar dat hielp weinig. 

Halverwege mijn twintigste begon ik met antidepressiva, dat werkte. Toen mijn man en ik kinderen wilden, ben ik gestopt want dat was beter voor de zwangerschap. Een tijdlang ging het best goed, tot ik in de winter weer heel somber werd. Liefst wilde ik het nu zelf oplossen, zonder pillen. Ik heb alles geprobeerd wat je maar kunt bedenken, van licht- en regressietherapie tot yoga, mindfulness en meditatie. Na twaalf jaar aanmodderen koos ik toch weer voor medicijnen. Al na een week ging het beter. Zelfs klachten die ik aan de overgang had geweten, verdwenen. Ik vond mezelf terug. Zonder masker, zonder moeite om overeind te blijven. Nog steeds voelde ik me niet top als na de zomer het licht verandert en de lucht grijzer wordt, maar wel een stuk stabieler.

In het felle Egyptische licht ging het zó veel beter

Het keerpunt kwam in 2022, toen ik met mijn zoon in Egypte op vakantie was en vanwege corona niet terug mocht. Ik moest een maand blijven. Verdrietig zwaaide ik mijn zoon uit, maar al snel merkte ik dat het felle Egyptische licht me goed deed. Ik voelde me zó veel beter! Mijn man en ik hadden het geluk dat we er een appartement konden kopen. Ik werk daar nu in het toerisme. Elk jaar vertrek ik eind oktober en kom in april terug. Mijn man komt om de zes weken naar mij toe of ik vlieg voor een paar dagen naar huis, langer kunnen we elkaar niet missen. Hij heeft een groot hart dat hij me dit gunt, en hij ziet natuurlijk hoe goed het me doet. Ik ben in de winter eindelijk gelukkig."

• Lees ook: Als de winter je moe en verdrietig maakt

Dit artikel verscheen eerder in Plus Gezond januari 2026. Abonnee worden van het blad? Dat doe je in een handomdraai.